Απολιθώματα ενός μικρού, χωρίς δόντια δεινοσαύρου, ο οποίος φαίνεται πως είχε προσαρμοστεί σε διατροφή με φρούτα και άλλα μαλακά φυτά, εντόπισαν επιστήμονες στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το είδος ονομάστηκε Infernogallus jamesi και είναι ο πρώτος γνωστός δεινόσαυρος με εξειδίκευση στην καρποφαγία.
Έζησε πριν από περίπου 66 εκατομμύρια χρόνια, στο τέλος της Κρητιδικής περιόδου. Τα απολιθώματά του βρέθηκαν στη Μοντάνα και στη Βόρεια Ντακότα, στον σχηματισμό Χελ Κρικ, ο οποίος εκτείνεται επίσης στο Γουαϊόμινγκ και στη Νότια Ντακότα. Η ονομασία του σημαίνει «όρνιθα της κόλασης», καθώς έμοιαζε με πουλί και ανακαλύφθηκε στον συγκεκριμένο σχηματισμό.
Ο Infernogallus είχε μήκος περίπου 1,5 μέτρο και βάρος 11,3 κιλά. Τα ευρήματα περιλαμβάνουν σχεδόν πλήρη σκελετό, καθώς και οστά από γνάθο και υπερώα. Δεν αποδεικνύουν αν είχε φτερά, ωστόσο οι επιστήμονες θεωρούν πιθανό να καλυπτόταν από πούπουλα, με βάση συγγενικά είδη. Ανήκε στα θηριόποδα, ομάδα που περιλαμβάνει κυρίως σαρκοφάγους δεινοσαύρους και τους προγόνους των σημερινών πτηνών.
Στο υποτροπικό παράκτιο περιβάλλον των πλημμυρικών πεδιάδων μοιραζόταν τον χώρο με θηρευτές, όπως ο Τυραννόσαυρος, και φυτοφάγα, όπως ο Τρικεράτωψ και ο Αγκυλόσαυρος. Πιθανές τροφές του ήταν μούρα και δρύπες, κατηγορία στην οποία ανήκουν σήμερα, μεταξύ άλλων, τα ροδάκινα, τα κεράσια, τα μάνγκο και οι ελιές.
Η εκτίμηση για τη διατροφή του στηρίζεται σε τρία γνωρίσματα: μυϊκή διάταξη που επέτρεπε κινήσεις μάσησης μπρος-πίσω, κινητή άρθρωση ώστε η γνάθος να ολισθαίνει προς τα εμπρός και αυλακώσεις στο ράμφος για σύνθλιψη μαλακής φυτικής τροφής. Παρόμοια χαρακτηριστικά υπάρχουν σε ορισμένα σημερινά ζώα, αλλά κανένα δεν διαθέτει και τα τρία. Σε αντίθεση με πολλά φυτοφάγα θηριόποδα, που άλεθαν την τροφή στο στομάχι με γαστρόλιθους, ο Infernogallus φαίνεται ότι τη μασούσε.
Η έρευνα, με βασικό συγγραφέα τον παλαιοντολόγο Γκρεγκ Φάνστον του Πανεπιστημίου Στόνι Μπρουκ και συν-συγγραφέα τον Τόμας Ντάτζον του Βασιλικού Μουσείου του Οντάριο, δημοσιεύτηκε στο Nature Communications. Οι ερευνητές σημειώνουν ότι η εμφάνιση των ανθοφόρων φυτών πριν από 130-140 εκατομμύρια χρόνια δημιούργησε νέες πηγές τροφής. Τα καρποφάγα ζώα συμβάλλουν στη διασπορά των σπόρων, ενώ τα μικρόσωμα θηλαστικά και πτηνά της Κρητιδικής εκτιμάται ότι δεν μπορούσαν να μεταφέρουν μεγάλους σπόρους ή να τους διασπείρουν σε μεγάλες αποστάσεις.
Το περιεχομενο δημιουργηθηκε με την βοηθεια ΑΙ – powered by PIKIS AGENTS THE AI EXPERTS – www.pikistech.gr
