Όπως σημείωσε ο Έλληνας υπουργός, η βιωσιμότητα των θαλασσών δεν μπορεί να αποσυνδεθεί από τη βιωσιμότητα των ίδιων των παράκτιων κοινωνιών, επισημαίνοντας ότι η αλιεία δεν αφορά μόνο περιβαλλοντικούς στόχους, αλλά συνδέεται άμεσα με την επισιτιστική ασφάλεια, την κοινωνική συνοχή και τη στρατηγική αυτονομία της Ευρώπης.
Υπογράμμισε ότι η Ευρώπη οφείλει να αντιμετωπίζει τη θαλάσσια πολιτική με ολοκληρωμένο τρόπο, συνδέοντας την προστασία των οικοσυστημάτων με τη στήριξη της παραγωγής, των τοπικών κοινωνιών και της γαλάζιας οικονομίας, ιδιαίτερα σε μια περίοδο γεωπολιτικών ανακατατάξεων και αυξημένων πιέσεων στις εφοδιαστικές αλυσίδες.
Ο κ. Σχοινάς στάθηκε ιδιαίτερα στην ανάγκη για ισχυρά, ευέλικτα, απλά και καινοτόμα χρηματοδοτικά εργαλεία, τα οποία θα στηρίζουν στην πράξη τους ανθρώπους της θάλασσας και τις παράκτιες οικονομίες. Όπως σημείωσε, το νέο «Ocean Pact» πρέπει να συνδυάζει την περιβαλλοντική φιλοδοξία με τον οικονομικό ρεαλισμό και την κοινωνική συνοχή.
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στη μικρή παράκτια αλιεία, επισημαίνοντας ότι για χώρες όπως η Ελλάδα δεν αποτελεί απλώς οικονομική δραστηριότητα, αλλά στοιχείο κοινωνικής συνοχής, τοπικής ανάπτυξης και πολιτιστικής ταυτότητας των νησιωτικών και παράκτιων περιοχών.
Στο ίδιο πλαίσιο, ανέδειξε την ανάγκη επαρκούς χρηματοδοτικής στήριξης για τον εκσυγχρονισμό και την ενεργειακή μετάβαση του αλιευτικού στόλου, την ανθεκτικότητα των παράκτιων κοινοτήτων και τη διασφάλιση της επισιτιστικής ασφάλειας της Ευρώπης, σε μια περίοδο αυξημένων γεωπολιτικών και κλιματικών πιέσεων.
