Η σύσταση «μην ακουμπάς αγκώνες στο τραπέζι» έχει ρίζες από τον Μεσαίωνα. Στα συμπόσια ο χώρος ήταν περιορισμένος και οι αγκώνες πάνω στο τραπέζι σήμαιναν ότι κάποιος καταλαμβάνει περισσότερο χώρο, ενοχλώντας τους διπλανούς.
Υπήρχε όμως και πιο σκοτεινή διάσταση: τα τραπέζια ήταν σκηνικό ίντριγκας και δηλητηριάσεων, οπότε επικράτησε ο κανόνας τα χέρια να μένουν ορατά, για να μη γίνονται ύποπτες κινήσεις κάτω από τραπεζομάντιλο. Αγενές θεωρούνταν και να κρύβονται τα χέρια στα μπράτσα της καρέκλας.
Η «σωστή» στάση είναι κορμός ίσιος, χέρια μπροστά και κινήσεις που δείχνουν σεβασμό και αυτοσυγκράτηση σε έναν κοινωνικό χώρο για να χωράμε όλοι χωρίς τριβές.
