Η δίκη για τα Τέμπη ξεκίνησε. Και μαζί της ξεκίνησαν –δυστυχώς– και τα γνωστά παρατράγουδα.
Γιατί εδώ δεν μιλάμε για μια ακόμη υπόθεση. Μιλάμε για μια εθνική πληγή, για αθώες ψυχές που χάθηκαν, για οικογένειες που ζητούν δικαίωση και για μια κοινωνία που απαιτεί απαντήσεις. Και όμως, πριν καν προλάβει να σταθεί η Δικαιοσύνη στο ύψος της, στήνεται ήδη γύρω της ένα σκηνικό που θυμίζει περισσότερο τηλεοπτικό σόου παρά σοβαρή διαδικασία. Με κάμερες, μικρόφωνα, «πρωταγωνιστές» και πρόθυμους σχολιαστές που χτίζουν καριέρες – πολιτικές και νομικές – πάνω σε ένα συλλογικό τραύμα.
Έτσι, δίκαιη δίκη δεν γίνεται. Δεν γίνεται με πίεση, με φωνές, με εντυπώσεις και με λαϊκά δικαστήρια έξω από τις αίθουσες. Η δίκη των Τεμπών δεν είναι πεδίο για δημοσιότητα. Είναι δοκιμασία για τη Δικαιοσύνη. Η ευθύνη πλέον είναι βαριά και διπλή: στη Δικαιοσύνη, να σταθεί ανεπηρέαστη και να αποδώσει ευθύνες εκεί που πραγματικά ανήκουν.
Και στην κυβέρνηση, να διασφαλίσει ότι αυτή η διαδικασία θα προστατευτεί από κάθε είδους πίεση και εκτροπή. Γιατί αν χαθεί και αυτή η δίκη μέσα στον θόρυβο, τότε δεν θα έχουμε χάσει μόνο την αλήθεια. Θα έχουμε χάσει και την τελευταία ευκαιρία εμπιστοσύνης.
