Η τραγωδία στη Βιολάντα στις 26 Ιανουαρίου 2026 ήρθε ως το τραγικό τέλος μιας αλυσίδας προειδοποιητικών σημάτων που είχαν αγνοηθεί για μήνες. Η διαρροή προπανίου είχε γίνει αντιληπτή μήνες νωρίτερα από εργαζόμενους, οι οποίοι κατέθεσαν ότι έντονη οσμή αερίου υπήρχε στους χώρους παραγωγής, στις τουαλέτες και στη λάντζα. Οι προειδοποιήσεις μεταφέρθηκαν επανειλημμένα στη διοίκηση — χωρίς ουσιαστική παρέμβαση.
Παράλληλα, σύμφωνα με τις μαρτυρίες, δεν υπήρχε εκπαίδευση προσωπικού, σχέδιο εκκένωσης, ούτε στοιχειώδης τήρηση πρωτοκόλλων ασφαλείας. Μικροφωτιές σε φούρνους είχαν προηγηθεί, καλώδια προκαλούσαν ηλεκτροπληξίες, ενώ η συντήρηση στη Β’ Πτέρυγα ήταν ουσιαστικά ανύπαρκτη.
Ακόμη πιο ανησυχητικό: εργασίες στο δίκτυο προπανίου φαίνεται πως έγιναν από άτομο χωρίς πιστοποίηση, με γνώση της ιδιοκτησίας. Όταν οι εργαζόμενοι διαμαρτύρονταν για τη μυρωδιά, τους έλεγαν ότι «φταίνε οι βόθροι».
Μετά την τραγωδία που κόστισε τη ζωή σε πέντε εργάτριες, τεχνικός έλεγχος αποκάλυψε εκτεταμένη διαρροή στο υπόγειο χαλύβδινο δίκτυο αερίου. Μετρήσεις έδειξαν εξαιρετικά υψηλές συγκεντρώσεις προπανίου τόσο στο έδαφος όσο και στο υπόγειο του κτηρίου — ένδειξη μακροχρόνιας διαρροής που συσσωρεύτηκε μέχρι να φτάσει σε εκρηκτικά επίπεδα.
Το τελικό συμπέρασμα των ειδικών είναι σαφές: το αέριο εγκλωβίστηκε στο υπόγειο και πυροδοτήθηκε πιθανότατα από σπινθήρα ηλεκτροκινητήρα, προκαλώντας ισχυρό ωστικό κύμα και ολοσχερή καταστροφή.
Οι καταθέσεις των εργαζομένων σκιαγραφούν μια προαναγγελθείσα τραγωδία — με αγνοημένες προειδοποιήσεις, πρόχειρες «λύσεις» και πλήρη απουσία κουλτούρας ασφάλειας.
Πηγή: Πρώτο Θέμα
