Την Τετάρτη 28 Ιανουαρίου 2026, ο Γιώργος Μαυρογιάννης έκλεισε έναν κύκλο ζωής που ταυτίστηκε όσο λίγοι με την πορεία της Αναπτυξιακή Ηρακλείου.
Για όσους συνεργάστηκαν μαζί του, η ημέρα αυτή δεν σηματοδότησε απλώς μια συνταξιοδότηση, αλλά τη μετάβαση σε μια νέα εποχή για έναν φορέα που διαμορφώθηκε, σε μεγάλο βαθμό, μέσα από τη δική του παρουσία. Για περισσότερα από τριάντα χρόνια υπηρέτησε με πάθος την ανάπτυξη του τόπου, με συνέπεια, υπομονή και βαθιά γνώση της κρητικής πραγματικότητας.
Όχι ως απλός διαχειριστής προγραμμάτων, αλλά ως άνθρωπος που πίστεψε ουσιαστικά στη δύναμη των τοπικών κοινωνιών και στη δυνατότητά τους να σχεδιάζουν το μέλλον τους. Το όνομά του συνδέθηκε με τα πρώτα ολοκληρωμένα τοπικά αναπτυξιακά προγράμματα. Προγράμματα που δεν έμειναν σε μελέτες και φακέλους, αλλά έφτασαν στην καθημερινότητα των ανθρώπων: στον πρωτογενή τομέα, στην εργασία, στην ποιότητα ζωής.
Για τον ίδιο, η ανάπτυξη δεν ήταν αριθμοί· ήταν πρόσωπα, χωριά, ευκαιρίες που έπρεπε να μείνουν και να ανθίσουν στον τόπο τους. Ιδιαίτερο βάρος έδινε πάντοτε στις παρεμβάσεις με κοινωνικό πρόσημο. Η φιλοσοφία του ήταν ξεκάθαρη: ότι η πρόοδος έχει αξία μόνο όταν δεν αφήνει κανέναν πίσω. Πάνω απ’ όλα, όμως, ο Γιώργος Μαυρογιάννης ξεχώρισε για τον τρόπο του.
Για τη μετριοπάθεια, τη διακριτικότητα και τη σταθερή του πεποίθηση ότι τα έργα μιλούν δυνατότερα από τους τίτλους και τις θέσεις. Δημιούργησε σχέσεις εμπιστοσύνης, ένωσε ανθρώπους και θεσμούς και άφησε πίσω του μια Αναπτυξιακή Ηρακλείου πιο ώριμη, πιο δυνατή, πιο ανθρώπινη — με ουσιαστική και μετρήσιμη προσφορά στην ανάπτυξη της Κρήτης.
Η αποχώρησή του δεν είναι αποχαιρετισμός. Είναι μια ευχαριστία. Για τον χρόνο, τη γνώση και την ψυχή που αφιέρωσε στον τόπο. Και ταυτόχρονα, μια παρακαταθήκη ευθύνης για όσους συνεχίζουν, πάνω στα γερά θεμέλια που εκείνος έβαλε.
