Με αφορμή το ταξίδι του στην Κρήτη για να παραστεί στην επιμνημόσυνη δέηση που διοργάνωσε ο Σύλλογος Αρωγής και Αλληλεγγύης Οικογενειών Θυμάτων Τροχαίων Δυστυχημάτων «Ο Άγιος Χριστόφορος», στο πλαίσιο της Παγκόσμιας Ημέρας Μνήμης Θυμάτων Τροχαίων, ο κ. Ταχιάος αναφέρθηκε εκτενώς σε ένα ζήτημα που εξακολουθεί να ταλανίζει τόσο τα Χανιά όσο και ολόκληρο το νησί: τα θανατηφόρα τροχαία δυστυχήματα.
Γράφει η Ειρήνη Αντωνάκη
Στην Κρήτη –και ειδικά στα Χανιά– τα τροχαία δυστυχήματα παραμένουν μια από τις μεγαλύτερες πληγές της τοπικής κοινωνίας, με δεκάδες ζωές να χάνονται κάθε χρόνο. Ο Βόρειος Οδικός Άξονας, σε πολλά σημεία επικίνδυνος και ανεπαρκής, λειτουργεί συχνά ως παγίδα για τους οδηγούς. Η ανάγκη για άμεσες παρεμβάσεις και μια συνολική λύση είναι πλέον επιτακτική, προκειμένου να σταματήσει ο τραγικός αυτός απολογισμός.
Μετά τη συνάντηση που έλαβε χώρα την Κυριακή στα Χανιά, το «Θέμα Κρήτης» ήρθε σε επικοινωνία με τον Αντώνη Κρασουδάκη, γιατρό και μέλος του Πολιτιστικού Συλλόγου Θυμάτων «Άγιος Χριστόφορος. Κατά τη διάρκεια της συζήτησης, τόνισε ότι έχουν γίνει αλλάγες αλλά δεν επαρκούν. Ανέφερε, ότι σε ευρωπαϊκό επίπεδο, η Ελλάδα, δυστυχώς κατέχει υψηλή θέση σε τροχαία δυστυχήματα, γεγονός που αναδεικνύει πόσο επιτακτική είναι η ανάγκη για μια ουσιαστική λύση. Όσο αφορά τα Χανιά, έχουν πραγματοποιηθεί βήματα βελτίωσης και σε αυτό βοήθησε η πρόσφατη αλλαγή στην ιεραρχία Χανίων. Δεν παρέλειψε να αναφέρει, πόσο καίριος είναι ο ρόλος της αστυνομίας στο νομό Χανίων. Για τον κ. Κρουσουδάκη, δύο παράμετροι μπορούν να συμβάλουν στη ρύθμιση της κατάστασης: πρώτα απ’ όλα η καταστολή και, δεύτερον, οι υποχρεώσεις της πολιτείας.
Επίσης, τόνισε ότι διαφωνεί με την εστίαση του υπουργού στην αλλαγή του ΒΟΑΚ, καθώς, όπως υπογραμμίζει, η μεγαλύτερη προσοχή θα πρέπει να δοθεί στους επαρχιακούς δρόμους, όπου διαπιστώνονται περισσότερα τροχαία ατυχήματα. Καταλήγει ότι προτεραιότητα πρέπει να δοθεί στη βελτίωση των ατελειών του αστικού οδικού δικτύου, οι οποίες είναι πολλές.
Τέλος, διαπιστώνει ότι έχουν γίνει αλλαγές, αλλά δεν επαρκούν. Απαιτούνται περαιτέρω μέτρα, προκειμένου να επιτευχθούν ουσιαστικά αποτελέσματα και να φτάσουμε στο σημείο να μετράμε ελάχιστα ή ακόμη και καθόλου θύματα.
