Ο Γιώργος Βουλγαράκης, πρώην υπουργός της Ν.Δ., μιλά για τα τρέχοντα πολιτικά ζητήματα, δίνοντας έμφαση στις ηθικές και νομικές διαστάσεις τους, καθώς και στην πολιτική κουλτούρα και την ανάγκη θεσμικών μεταρρυθμίσεων.
Καλεσμένος στο Θέμα Κρήτης 103.1 και στην εκπομπή «Πίσω Σελίδες» με τον Μάριο Διονέλλη, προσδιόρισε τη θέση του στον ευρύτερο φιλελεύθερο χώρο, διευκρινίζοντας ότι δεν έχει ενεργό πολιτικό ρόλο, αλλά εκφράζει προσωπικές απόψεις βασισμένες στην εμπειρία του και την ενασχόλησή του με τη «μεταπολιτική».
Σχολιάζοντας την υπόθεση Λαζαρίδη, επέκρινε τον «επιθετικό» χειρισμό του πρώην υφυπουργού, προβλέποντας την απομάκρυνσή του και προειδοποίησε ότι η τακτική των «αναδημοσιεύσεων» του Λαζαρίδη θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο την εκλογιμότητά του, τονίζοντας ότι στην πολιτική, η επίθεση δεν είναι πάντα η καλύτερη άμυνα. Επίσης διευκρίνισε ότι η υπόθεση Λαζαρίδη είχε παραγραφεί νομικά, κάτι που δεν σημαίνει αθωότητα, αλλά αντικατοπτρίζει την υποχρέωση του κράτους να επιταχύνει τις διαδικασίες και απέδωσε την απομάκρυνσή του στην «κοινωνική πίεση» και στην αίσθηση του κοινού για δύο μέτρα και δύο σταθμά στην υπόθεση του πτυχίου του.
Για την κυβέρνηση της ΝΔ, ο κ. Βουλγαράκης αναγνώρισε κόπωση στο δεύτερο μισό της θητείας της, αλλά σημείωσε ότι η μεγάλη δημοσκοπική διαφορά δείχνει προτίμηση της κοινωνίας στη σταθερότητα και αναγνώριση του έργου της, το οποίο όμως «αδικείται από τέτοιου είδους περιστατικά». Επιπλέον διαχώρισε τις «ρουσφετολογικές» ενέργειες από τα «σκάνδαλα» και υπερασπίστηκε την παροχή βοήθειας σε απλούς πολίτες για να λάβουν αυτό που δικαιούνται (π.χ. σύνταξη, κρεβάτι σε νοσοκομείο), αντιπαραβάλλοντάς το με τις απάτες και υποστηρίζοντας ότι οι ισχυροί δεν χρειάζονται τέτοιες διευκολύνσεις.
Σχετικά με την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, ο κ. Βουλγαράκης διαχώρισε δύο περιπτώσεις. Η πρώτη, με τις υπερδηλώσεις ζώων, ήταν όπως είπε «σκάνδαλο» που θα έπρεπε να είχε διερευνηθεί πλήρως από τη Βουλή, με προανακριτική για τους Βορίδη – Αυγενάκη ώστε να μην παραμείνουν «σκιές». Αναφέρθηκε στη δική του περίπτωση, με το Βατοπέδι, όπου αθωώθηκε από τη Βουλή, για να τονίσει τη διαφορά από την απλή παραγραφή, η οποία δεν σβήνει την κοινωνική μνήμη. Για τη δεύτερη υπόθεση, επέκρινε την ποινική δίωξη βασισμένη σε συνομιλίες τρίτων χωρίς πρωτότυπες αποδείξεις, ζητώντας την άρση ασυλίας και γρήγορη δικαστική διερεύνηση.
Σχετικά με το δικό του πολιτικό μέλλον, δήλωσε ότι δεν έχει πρόθεση να είναι υποψήφιος, καθώς είναι καθηγητής, δικηγόρος και αναλυτής ωστόσο, σημείωσε ότι στην πολιτική «ποτέ κανείς δεν μπορεί να προεξοφλήσει τι θα συμβεί στο μέλλον».
Τέλος, αναφέρθηκε στην οπλοκατοχή στην Κρήτη ως ένα σοβαρό ζήτημα που απαιτεί «αλλαγή κουλτούρας», παρομοιάζοντάς την με τη χρήση ζώνης ασφαλείας και τόνισε την ανάγκη για μια διαρκή επιτροπή που θα συνεργάζεται με σχολεία, συλλόγους και την εκκλησία για να χτίσει αυτή την κουλτούρα μακροπρόθεσμα ενώ κλείνοντας πρότεινε τη δημιουργία μιας διαρκούς επιτροπής για το Σύνταγμα, αποτελούμενης από ειδικούς, για την πιο ουσιαστική και σταθερή αναθεώρησή του.
