Πυξίδα για τις αλλαγές στα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης θα αποτελέσει η νέα μελέτη βιωσιμότητας για το ασφαλιστικό που άρχισε να εκπονείται και θα είναι έτοιμη την άνοιξη του 2027 οπότε και θα παραδοθεί στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Η τελευταία αναλογιστική μελέτη του 2024, είχε αποτυπώσει την προοπτική αύξησης των ορίων ηλικίας κατά περίπου 1,5 έτος εξαιτίας της σύνδεσής τους με την εξέλιξη του προσδόκιμου ζωής μετά το 65ο έτος.

Ωστόσο, οι αλλαγές δεν θα γίνουν καθώς το υπουργείο Εργασίας δεν διαπιστώνει ουσιαστική αύξηση του προσδόκιμου ζωής μετά το 65ο έτος μετά την πανδημία. Έτσι, η επανεξέταση του ζητήματος μετατέθηκε, για το 2030 εκτός αν τα στοιχεία της νέας μελέτης υποδείξουν την επίσπευση των αλλαγών.

Η νέα μελέτη αναμένεται να αποτυπώσει εάν οι δημογραφικές εξελίξεις της τελευταίας διετίας, η πορεία του προσδόκιμου ζωής μετά την πανδημία, αλλά και η πρωτοφανής έξοδος των ασφαλισμένων προς τη σύνταξη την περίοδο 2020-2026 μεταβάλλουν τις προβλέψεις για το ασφαλιστικό. Τα συμπεράσματά της θα αποτελέσουν τον βασικό οδηγό για τις αποφάσεις που θα ληφθούν σχετικά με τα όρια ηλικίας και τη μακροχρόνια σταθερότητα του συνταξιοδοτικού συστήματος.

Η τελευταία αναλογιστική μελέτη του 2024, είχε ήδη αποτυπώσει την προοπτική αύξησης των ορίων ηλικίας κατά περίπου 1,5 έτος εξαιτίας της σύνδεσής τους με την εξέλιξη του προσδόκιμου ζωής μετά το 65ο έτος. Η εφαρμογή αυτής της αλλαγής είχε αρχικά προγραμματιστεί για την περίοδο 2027-2030. Ωστόσο, το υπουργείο Εργασίας ανέβαλε την ενεργοποίησή της, καθώς μετά την πανδημία δεν διαπιστώθηκε ουσιαστική αύξηση του προσδόκιμου ζωής μετά το 65ο έτος. Έτσι, η επανεξέταση του ζητήματος μετατέθηκε, εκτός απροόπτου, για το 2030.

Παρά την πίεση που δημιουργεί η δημογραφική γήρανση, η προηγούμενη αναλογιστική μελέτη κατέληγε στο συμπέρασμα ότι το ελληνικό ασφαλιστικό σύστημα παραμένει δημοσιονομικά βιώσιμο. Οι προβολές έδειχναν ότι η συνταξιοδοτική δαπάνη υποχωρεί σταδιακά από το 14,5% στο 12% του ΑΕΠ τις επόμενες δεκαετίες. Η βιωσιμότητα αυτή, όμως, συνδέεται άμεσα με την εφαρμογή παραμετρικών αλλαγών, κυρίως με τη σταδιακή αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης.

Με βάση τα σενάρια της τελευταίας αναλογιστικής μελέτης, το όριο ηλικίας για σύνταξη με 40 έτη ασφάλισης, που σήμερα είναι το 62ο έτος, θα ανέβαινε στα 63,5 έτη το 2030, στα 64,5 το 2040, στα 65,5 το 2050, στα 66,7 το 2060 και στα 67,5 έτη έως το 2070, εφόσον ενεργοποιηθεί πλήρως ο μηχανισμός σύνδεσης με το προσδόκιμο ζωής.

Ανάλογη θα ήταν και η εξέλιξη για τη σύνταξη γήρατος με 15 χρόνια ασφάλισης. Το σημερινό όριο των 67 ετών θα μπορούσε να αυξηθεί στα 68 έτη και 5 μήνες το 2030, στα 69 έτη και 5 μήνες το 2040, στα 70,5 έτη το 2050, στα 71,7 έτη το 2060 και να φθάσει στα 72,5 έτη έως το 2070.

Στο μικροσκόπιο μπαίνει η μεγάλη έξοδος των ασφαλισμένων για σύνταξη, οι μέσες ηλικίες των ασφαλισμένων κατά τη συνταξιοδότηση  αλλά και τα οικονομικά στοιχεία όλων των επιμέρους ταμείων του ΕΦΚΑ. Ως προς τις συνταξιοδοτήσεις στην πενταετία 2020-2025 καταγράφεται η μεγαλύτερη έξοδος των τελευταίων δεκαετιών με 1.186.035 συνταξιοδοτήσεις από τον ΕΦΚΑ. Για φέτος όπως όλα δείχνουν στο τέλος της χρονιάς θα είναι πάνω από τις 200.000.

Τα στοιχεία που ζητήθηκαν από την Αναλογιστική Αρχή για την νέα μελέτη από το υπουργείο Εργασίας και τον ΕΦΚΑ αφορούν στα πληθυσμιακά και ποσοτικά δεδομένα της κύριας και επικουρικής ασφάλισης και ειδικότερα:

– Χορήγηση στοιχείων νέων κύριων συντάξεων ΕΦΚΑ για τα έτη 2020 έως 2025.

– Στοιχεία νέων συνταξιούχων για μέση ηλικία συνταξιοδότησης.

– Οικονομικά και στατιστικά στοιχεία απολογιστικά για τα έτη 2023-2025 και πρόβλεψη 2026 για το σύνολο των φορέων κύριας και επικουρικής ασφάλισης.

– Στοιχεία ενεργών ασφαλισμένων για τους φορείς κύριας ασφάλισης ΟΑΕΕ, ΟΓΑ, ΙΚΑ, Δημόσιο, ΔΕΗ, ΕΤΑΑ.

– Στοιχεία εκκρεμών συντάξεων ΕΦΚΑ.

Η μελέτη εκπονείται στο πλαίσιο της υποχρέωσης που έχει η Ελλάδα να πραγματοποιεί ανά διετία μελέτη για τη βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος και να την υποβάλλει στο Ageing Working Group της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Πηγή: capital.gr