Συγκίνηση στα αποκαλυπτήρια της προτομής του Γιάννη Κεφαλογιάννη στον Δημοτικό Κήπο Ρεθύμνου

Η μακρόχρονη παρουσία του στην κεντρική πολιτική σκηνή, η συμμετοχή του στις πολιτικές εξελίξεις και η σταθερή εκλογική του παρουσία αποτελούν βασικά στοιχεία της διαδρομής του. Για πολλούς, η αναφορά στο πρόσωπό του συνδέεται άμεσα με τη μεταπολεμική και μεταπολιτευτική πολιτική ιστορία της Κρήτης.

Στις ομιλίες τους, ο Πρόεδρος της Βουλής Νικήτας Κακλαμάνης και ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Κωστής Χατζηδάκης αναφέρθηκαν στην πολιτική προσωπικότητα και την πολυετή κοινοβουλευτική διαδρομή του Γιάννη Κεφαλογιάννη, αναδεικνύοντας τη σημασία της παρουσίας του στη δημόσια ζωή και τους δεσμούς του με το Ρέθυμνο.

Η προτομή στον Δημοτικό Κήπο

Η κατασκευή της προτομής πραγματοποιήθηκε με δαπάνη της οικογένειας του εκλιπόντος, ενώ η τοποθέτησή της στον Δημοτικό Κήπο εγκρίθηκε από το Δημοτικό Συμβούλιο Ρεθύμνου.

Συγκίνηση και θερμά λόγια για τον αείμνηστο ρεθυμνιώτη πολιτικό

Η κόρη του Όλγα Κεφαλογιάννη, Υπουργός Τουρισμού βαθιά συγκινημένη ανέφερε: «Είναι μία εξαιρετικά συγκινητική μέρα για μένα και τις αδερφές μου, την Χριστίνα και τη Δανάη, αλλά και για την μητέρα μου, την Ελένη, καθώς ο δήμαρχος Ρεθύμνης, ο Γιώργος Μαρινάκης, μετά από εισήγηση του αντιδημάρχου, Στέλιου Σπανουδάκη και με απόφαση του δημοτικού συμβουλίου, αποφάσισε να αποδώσει την τιμή στη μνήμη του πατέρα μας, Γιάννη Κεφαλογιάννη, ο οποίος υπηρέτησε ως εκλεγμένος εκπρόσωπος του λαού του Ρεθύμνου για περίπου 50 χρόνια. Εδώ στην πόλη του Ρεθύμνου, όλα τα μεγάλα και τα μικρά αναπτυξιακά έργα έχουν την σφραγίδα του και είναι ιδιαίτερα σημαντικό να σκεφτεί κανείς ότι πριν από τόσα χρόνια είχε στο όραμά του και στην φιλοσοφία του και στον τρόπο που προσέγγισε την ανάπτυξη του Ρεθύμνου το ζήτημα της προστασίας του φυσικού πλούτου, της ιστορίας, της πολιτιστικής κληρονομιάς και μιας ανάπτυξης με όρους ευημερίας. Ο πατέρας μας ήταν εδώ γνωστός ως γιατρός και θεωρώ ότι αυτή η επιστημονική του κατάρτιση και αυτή η διάθεση προσφοράς για τον άνθρωπο που έχει το ιατρικό λειτούργημα, ήταν αυτό που τον καθοδήγησε στον τρόπο που έβλεπε την πολιτική, ως προσφορά στον άνθρωπο και αυτή είναι και η παρακαταθήκη που έχει αφήσει σε εμάς. Η πολιτική για εμάς είναι προσφορά, είναι αξίες, είναι αρχές, είναι κυρίως να προσπαθείς να κάνεις το καλό για το κοινό όφελος».

«Σήμερα εδώ στο Δημοτικό  Κήπο υλοποιούμε την απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου να τιμηθεί η μνήμη και η προσφορά του Γιάννη Κεφαλογιάννη στον τόπο μας. Δεν πρέπει κανείς να λησμονεί ότι είναι ο αιρετός εκείνος που είχε την μακροβιότερη παρουσία στα πολιτικά δρώμενα του τόπου με μοναδική εξαίρεση την περίοδο της δικτατορίας. Όλοι μαζί εδώ ήρθαμε για να πούμε ένα μεγάλο ευχαριστώ και να πούμε και στις νεώτερες γενιές ότι η τελική αποτίμηση του έργου ενός πολιτικού δεν είναι μια στιγμή αλλά είναι ένα σύνολο προσφοράς. Και στην δικιά μου μνήμη ο Γιάννης Κεφαλογιάννης ήταν ο άνθρωπος που πραγματικά έκανε το πρόβλημα του τόπου και των ανθρώπων του ως δικό του πρόβλημα. Με αυτό το σκεπτικό το Δημοτικό Συμβούλιο αποφάσισε να τον τιμήσει αποδεχόμενο την πρόταση της οικογένειας που και εκείνη θεωρώ οτι συνεχίζει την πολιτική της παράδοση και εύχομαι όλοι εκείνοι που έχουν θέση ευθύνης να αφήνουν κληρονομιά για το καλύτερο μέλλον αυτού του τόπου» τόνισε σε δηλώσεις του ο δήμαρχος Ρεθύμνης Γιώργης Μαρινάκης.

Στην ομιλία του ο Γ. Μαρινάκης τόνισε μεταξύ άλλων: Με ιδιαίτερη τιμή σας καλωσορίζω σήμερα στον Δημοτικό Κήπο του Ρεθύμνου, σε μια τελετή που διαπνέεται από το θεσμικό και ηθικό χρέος μας να τιμήσουμε  τον Ρεθυμνιώτη Πολιτικό Ιωάννη Κεφαλογιάννη. 

Με αυτό το πνεύμα, ο Δήμος Ρεθύμνης δια του Δημοτικού του Συμβουλίου καταθέτει το σεβασμό του στη μνήμη του εκλιπόντος, αποκαλύπτοντας την προτομή του, η οποία θα φιλοξενείται εφεξής στο Δημοτικό μας Κήπο, ανάμεσα στις προτομές προσωπικοτήτων των Γραμμάτων, του Πολιτισμού και της Πολιτικής, που διαχρονικά προσέφεραν στο Ρέθυμνο αλλά και στην Πατρίδα.

Και ο Ιωάννης Κεφαλογιάννης υπήρξε αναμφίβολα μία από αυτές τις προσωπικότητες. Διορατικός, οξυδερκής, ευφυής, επίμονος, προσηλωμένος στο απαιτητικό έργο που επιτέλεσε μέσα από τις υψηλές θέσεις ευθύνης που κατέλαβε, αφοσιώθηκε στη δημιουργία συνθηκών και δομών ικανών να εγγυηθούν την εξελικτική πορεία του Ρεθύμνου στο μέλλον.

Αυτά τα δομικά στοιχεία της προσωπικότητας του, τη δημοκρατική του στάση κατά την περίοδο της δικτατορίας και το συνολικό έργο του που ωφέλησε το Ρέθυμνο σε βάθος χρόνου, τιμούμε σήμερα.  Με σεβασμό στη λαϊκή βούλησητου ελληνικού λαού που ανανέωνε διαρκώς και κατέθετε εμπράκτως  την εμπιστοσύνη του στον πολιτικό Ιωάννη Κεφαλογιάννη,  κάθε φορά που εκείνο κατέρχονταν στην εθνική πολιτική σκηνή: Από το 1958 που εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Ρεθύμνης, σε ηλικία μόλις 25 ετών,  το 1961 και το 1963 και, μετά τη δικτατορία, σε όλες τις εκλογικές αναμετρήσεις από το 1974 μέχρι και το 2004.

Η εμπιστοσύνη αυτή, ανανεώθηκε στη συνέχεια, επί δύο τετραετίες, στη θυγατέρα του Όλγα Κεφαλογιάννη. 

Σήμερα, αισθανόμαστε ότι τιμούμε και την οικογένεια του αφού πλάι σε κάθε παραγωγικό και αποτελεσματικό πολιτικό άνδρα υπάρχει μια οικογένεια που τον στηρίζει και τον βοηθά.

Στο πολυσχιδές και μακρόχρονο κοινοβουλευτικό του έργο, το οποίο   συνδέθηκε στενά με τη δημόσια ζωή του Ρεθύμνου και της χώρας  καθώς και στην προσωπικότητα του τιμώμενου,  θα αναφερθούν οι αξιότιμοι ομιλητές μας. 

Επιτρέψτε μου, όμως, να αναφερθώ ακροθιγώς σε συγκεκριμένες παρεμβάσεις του σε κρίσιμου τομείς που επιβεβαιώνουν το ισχυρό αποτύπωμα του στην εξέλιξη  Ρεθύμνου.

Από τις πρώτες κιόλας δεκαετίες της πολιτικής του παρουσίας,  ασχολήθηκε με ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της Κρήτης και ιδιαίτερα του Ρεθύμνου, το οποίο παραμένει επίκαιρο: το οδικό δίκτυο. Αγωνίστηκε για να εξασφαλιστεί η  παρουσία δύο κλιμακίων της ΜΟΜΑ στον Νομό Ρεθύμνης, σε μια εποχή κατά την οποία οι υποδομές όχι μόνον του Ρεθύμνου αλλά και στο υπόλοιπο νησί, ήταν ιδιαίτερα περιορισμένες.

Αναντίρρητη είναι και η συμβολή του στην ενίσχυση των υγειονομικών δομών του Ρεθύμνου και ιδιαίτερα στη  δημιουργία του σύγχρονου Νοσοκομείου Ρεθύμνου αφού ως  υφυπουργός Κοινωνικών Υπηρεσιών προχώρησε στην κτιριολογική μελέτη και στην ένταξη του έργου στο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων.

Με την ευκαιρία της παρουσίας θεσμικών εκπροσώπων του τόπου μας στην τελετή, ας μου επιτραπεί να επικαιροποιήσω την ανάγκη συνεργασίας όλων μας προκειμένου να αξιοποιηθεί ο διαθέσιμος χώρος έκτασης 90 στρεμμάτων που εξασφαλίστηκε κατόπιν αγαστής συνεργασίας του Δήμου με το Πανεπιστήμιο Κρήτης –με την ευκαιρία της παρουσίας του στην τελετή ευχαριστώ τον Πρύτανη κ. Κοντάκη γι’  αυτή τη συνεργασία- στην ανέγερση ενός σύγχρονου Νοσοκομείου, που θα καλύψει τις διαρκώς αυξανόμενες ανάγκες υγειονομικής περίθαλψης στο Νομό Ρεθύμνου ο οποίος δεν διαθέτει άλλη αντίστοιχη υγειονομική μονάδα ενώ  υποδέχεται εκατοντάδες χιλιάδες ξένους επισκέπτες κάθε χρόνο. 

Αξιομνημόνευτη είναι επίσης η συμβολή του Ιωάννη Κεφαλογιάννη  στη διεκδίκηση πανεπιστημιακών δομών και οι επίμονες προσπάθειες του μέσα από τις  διαρκείς παρεμβάσεις του στη Βουλή και παρά τις σφοδρές αντιρρήσεις των γειτονικών μας Νομών,  να οριστεί το Ρέθυμνο ως έδρα του Πανεπιστημίου Κρήτης.

Στον πολιτισμό, χαρακτηριστική είναι η συμβολή του στην εξασφάλιση της χρηματοδότησης για την κατασκευή του θεάτρου «Ερωφίλη», στις αρχές της δεκαετίας του 1990.

Το αδιάπτωτο ενδιαφέρον του και η αγάπη του για τη γενέτειρά του,  το Ρέθυμνο,  ανιχνεύονται στις πολιτικές  αποφάσεις που έλαβε ως Υπουργός Τουρισμού, Δημόσιας Τάξης,  Επικρατείας και  Εσωτερικών, ως  αναπληρωτής Υπουργός Μεταφορών και Επικοινωνιών. 

Αποφάσεις που καθόρισαν την εξέλιξη πλήθους βασικών αναπτυξιακών θεσμών, δομών και έργων  του Ρεθύμνου  όπως το λιμάνι,  το οδικό δίκτυο, τον ηλεκτροφωτισμό, την  εκπαίδευση, την αγροτική οικονομία και την τουριστική του ανάπτυξη.

Με αυτό το σκεπτικό λοιπόν, το Δημοτικό Συμβούλιο Ρεθύμνου, αποδέχθηκε την πρόταση της οικογένειας του αείμνηστου Ιωάννη Κεφαλογιάννη να εγκρίνουμε την τοποθέτηση της προτομής του στη συγκεκριμένη θέση στο Δημοτικό μας Κήπο. 

Διότι σε μια δημοκρατική πολιτεία, όπου όλοι οι πολίτες σκέφτονται και ενεργούν ελεύθερα, οφείλουμε όλοι, ανεξάρτητα από τις προσωπικές, θεσμικές και  ιδεολογικές μας απόψεις, να αναγνωρίζουμε και να τιμούμε την προσφορά όσων άφησαν το θετικό τους αποτύπωμα στην καθημερινότητα του πολίτη αλλά και την μελλοντική προοπτική του τόπου.

Και ο Ιωάννης Κεφαλογιάννης, προικοδότησε το Ρέθυμνο με σημαντικά έργα υποδομής και δεν έπαψε ποτέ να είναι πλάι στους ανθρώπους και τα προβλήματα τους, τα οποία συμμερίζονταν και προσπαθούσε να επιλύει σε καθημερινή βάση. 

Δικαίως λοιπόν τον τιμούμε σήμερα κι εύχομαι όλοι εμείς, απ’ όποια θέση κι αν υπηρετούμε την κοινωνία να νοιώθουμε την υποχρέωση και την ευθύνη να δημιουργήσουμε ένα καλύτερο μέλλον για τον τόπο μας και τους ανθρώπους του».

Σε  δηλώσεις του ο πρόεδρος της Βουλής, Νικήτας Κακλαμάνης, αλλά και προσωπικός φίλος του γιατρού Γιάννη Κεφαλογιάννη, ανέφερε: «Βρίσκομαι σήμερα εδώ με διπλή ιδιότητα,, αυτή του Προέδρου της Βουλής, προκειμένου να τιμήσω έναν πολιτικό, ο οποίος επί 50 περίπου χρόνια στην κυριολεξία κόσμησε την βουλή των Ελλήνων και που οι απώλειες αυτών των ανθρώπων είναι τέτοιες που δεν ισχύει το ρητό «ουδείς αναντικατάστατος. Για κάποιους ανθρώπους, είναι αναντικατάστατοι και ένας από τους αυτούς ανθρώπους κοινοβουλευτικά ήταν ο Γιάννης Κεφαλογιάννης. Αλλά βρίσκομαι και σαν Νικήτας, γιατί υπήρξα προσωπικός φίλος του Γιάννη Κεφαλογιάννη. Ενθυμούμαι ότι επί σειρά ετών, κάθε Κυριακή πήγαινα στο σπίτι του στο Λυκαβηττό και η κ.Ελένη μας έφτιαχνε πρωινό. Παίρναμε το πρωινό οι δυο μας και συζητούσαμε πολιτικά. Άρα η συγκίνησή μου είναι μεγάλη, γιατί σήμερα θα ξαναθυμηθώ τον φίλο μου».

 

“Είμαι εδώ με συγκίνηση, σε μία εκδήλωση τιμής στον Γιάννη τον Κεφαλογιάννη, έναν πολιτικό που ξεχώρισε όχι μόνο στο Ρέθυμνο, αλλά και σε όλη την Ελλάδα” ανέφερε σε δηλώσεις του ο ρεθεμνιώτης αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Κωστής Χατζηδάκης. Όπως είπε: «Ταύτισε την διαδρομή του με προσφορά στους Ρεθεμνιώτες, με ουσιαστικά έργα στο Ρέθυμνο και με μία διακριτή και έντονη παρουσία στα πολιτικά πράγματα της χώρας μας. Ήταν φίλος του πατέρα μου, στενός, ήταν ο πρώτος πολιτικός που γνώρισα, όταν ήμουν μικρό παιδί, κρατήσαμε την επαφή μας μέχρι και την στιγμή που έφυγε από κοντά μας. Η τιμή που του γίνεται σήμερα είναι μία δίκαιη τιμή, είναι αναγνώριση του έργου, αλλά και αναγνώριση μερικών βασικών χαρακτηριστικών της προσωπικότητας του, όπως η αξιοπρέπεια, η αρχοντιά, η υπερηφάνεια, η λεβεντιά».

Ο βουλευτής Ρεθύμνης, Γιάννης Κεφαλογιάννης, από την πλευρά του ανέφερε: «Βρισκόμαστε εδώ σε μία τιμή οφειλόμενης τιμής από τον Δήμο Ρεθύμνης, ίσως στον μεγαλύτερο Ρεθεμνιώτη αιρετό πολιτικό του 20ου αιώνα, καθώς τιμήθηκε πολλαπλώς από την Ρεθεμνιώτικη κοινωνία 14 φορές, διήγαγε έναν βίο κοινοβουλευτικό περίπου 50 χρόνια και το κυριότερο, όλα τα μεγάλα και τα μικρά έργα του Νομού Ρεθύμνου και του Δήμου, από την δεκαετία του 60’, μέχρι και τον 21ο αιώνα φέρουν τη δική του σφραγίδα. Το βασικότερο όμως είναι ότι διατήρησε μία άμεση επαφή με τους φίλους του, με τους συμπολίτες τους, μέχρι και το τέλος του βίου του και αυτό ήταν νομίζω αυτό που τον χαρακτήριζε, γι αυτό και όλοι στην ουσία του απευθύνονταν στον ενικό, είχαν αυτήν την προσωπική σχέση και αυτή είναι ίσως και η μεγαλύτερη παρακαταθήκη που άφησε σε εμάς τους νεότερους».

Η συγκίνηση της Χριστίνας Κεφαλογιάννη

Ιδιαίτερα φορτισμένη συγκινησιακά ήταν η ομιλία της κόρης του αείμνηστου πολιτικού Χριστίνας, η οποία μίλησε για τον πολιτικό, μα και για τον άνθρωπο, πατέρα και σύζυγο Γιάννη Κεφαλογιάννη. Θύμισε το έργο του στην μακρά πολιτική του διαδρομή, μίλησε με συγκίνηση για την μητέρα της Ελένη Κεφαλογιάννη – Βαρδινογιάννη, που στάθηκε δίπλα του πιστός συνοδοιπόρος, για τον θείο της Παύλο Βαρδινογιάννη, με τον οποίο αρχικά υπήρξαν πολιτικοί αντίπαλοι και τελικά φίλοι, όπως είπε, αλλά και για τον μόλις πριν λίγες ημέρες θανόντα θείο της Γιώργο Βαρδινογιάννη.

Ολόκληρη η ομιλία της κας Κεφαλογιάννη:

Σήμερα είναι μια ξεχωριστή ημέρα για την οικογένειά μου. Για τη μητέρα μου, για τις αδελφές μου, για τα παιδιά μας.

Είναι η ημέρα που η πόλη του Ρεθύμνου, μέσω του Δημάρχου Γιώργου Μαρινάκη και του Δημοτικού της Συμβουλίου, τιμά την προσφορά του πατέρα μας.

Ενός ανθρώπου που έμαθε σε όλη του τη ζωή να προσφέρει, να διεκδικεί και να οραματίζεται.

Από τη θέση αυτή, θα ήθελα να ευχαριστήσω και δημόσια τον καλλιτέχνη αυτής της προτομής, τον κ. Πραξιτέλη Τζανουλίνο για το ταλέντο του και τη φιλοτεχνία του, καθώς και τον συνεργάτη του κ. Δημήτρη Κουτσογιάννη.

Ο πατέρας μας αφιέρωσε περισσότερο από μισό αιώνα της ζωής του στην υπηρεσία του τόπου και της δημόσιας ζωής — από την πρώτη του εκλογή, τον Μάιο του 1958, μέχρι την τελευταία του πνοή, τον Ιανουάριο του 2012.

Για εκείνον, η πολιτική δεν ήταν ποτέ αυτοσκοπός. Ήταν ευθύνη, προσφορά και καθήκον απέναντι στον τόπο και τους ανθρώπους που τον εμπιστεύονταν με την ψήφο τους.

Και αυτή η αντίληψη αποτυπώθηκε έμπρακτα στο έργο που άφησε πίσω του.

Πολλά από τα μεγάλα έργα που άλλαξαν την εικόνα αυτής της πόλης και του Νομού Ρεθύμνης συνδέθηκαν με τη δική του πρωτοβουλία, επιμονή ή καθοριστική συμβολή.

Ποιος από εδώ δεν αισθάνεται σήμερα ικανοποίηση για τη διατήρηση της Παλιάς Πόλης του Ρεθύμνου; Μιας Παλιάς Πόλης που, με δική του πρωτοβουλία και αναλαμβάνοντας το όποιο πολιτικό κόστος, διαφύλαξε και δεν άφησε να γίνει ακόμη μία «θυσία» στον βωμό της τότε αντίληψης για την αστική ανάπτυξη. Και που σήμερα αποτελεί την καρδιά της πολιτιστικής ταυτότητας και της τουριστικής προβολής της πόλης μας.

Ποιος δεν χρησιμοποιεί καθημερινά τον περιφερειακό της Φορτέτζας, ένα από τα πρώτα μεγάλα έργα που οραματίστηκε και βοήθησε αποφασιστικά να υλοποιηθεί;

Ποιος δεν απολαμβάνει τη βόλτα στην παραλιακή του Ρεθύμνου; Μια παραλιακή που φρόντισε να διανοιχθεί επί δημαρχίας Καλαϊτζάκη, αθόρυβα και χωρίς τυμπανοκρουσίες, με το όραμα να αποκτήσει το Ρέθυμνο έναν από τους μεγαλύτερους παραλιακούς περιπάτους της χώρας.

Ποιος από εδώ γνωρίζει ότι με δική του παρέμβαση άλλαξε η αρχική χάραξη της Νέας Εθνικής Οδού, ώστε να μην περάσει κοντά από τη Μοάτσου και να μην κόψει ουσιαστικά την πόλη που αναπτυσσόταν στα δύο;

Ποιος δεν γνωρίζει ότι, με προσωπικές του παρεμβάσεις στον τότε Υπουργό Παιδείας, τον αείμνηστο Γεώργιο Ράλλη, διατηρήθηκε στο Ρέθυμνο η έδρα του Πανεπιστημίου πριν ακόμη αυτό αρχίσει να λειτουργεί;

Υπήρξε όμως και ένα μεγάλο έργο για το Ρέθυμνο που δεν μπόρεσε να υλοποιήσει: τη μεταφορά του λιμανιού και τη δημιουργία μαρίνας στην περιοχή του Κουμπέ. Ένα σχέδιο που ο ίδιος θεωρούσε καθοριστικό για τη μελλοντική ανάπτυξη της πόλης.

Αυτό ήταν άλλωστε το Ρέθυμνο για τον πατέρα μας.

Δεν ήταν απλώς η εκλογική του περιφέρεια. Ήταν ο τόπος του. Και αισθανόταν προσωπικά υπεύθυνος για την πρόοδό του.

Όμως το αποτύπωμά του δεν περιορίζεται στα μεγάλα έργα της πόλης. Απλώνεται σε ολόκληρο τον Νομό, σε χωριά και επαρχίες, με μικρές και μεγάλες παρεμβάσεις που ίσως πολλοί να μην θυμούνται ότι έγιναν με δική του ουσιαστική συμβολή.

Και ίσως αυτό να λέει πολλά και για τον ίδιο.

Γιατί ο πατέρας μου δεν ενδιαφερόταν ιδιαίτερα για το ποιος θα πιστωθεί ένα έργο. Τον ενδιέφερε να γίνει.

Η δράση του, όμως, δεν έμεινε στα όρια του Ρεθύμνου.

Μετά τη Μεταπολίτευση συμμετείχε ενεργά στις πολιτικές εξελίξεις της χώρας. Υπήρξε από τα ιδρυτικά στελέχη της Νέας Δημοκρατίας, μιας παράταξης την οποία πίστεψε και υπηρέτησε για δεκαετίες, βάζοντας, το συμφέρον της παράταξης και της χώρας πάνω από το προσωπικό του.

Πίστευε βαθιά στις αρχές του φιλελευθερισμού: στην ελευθερία, την ιδιωτική πρωτοβουλία ως κινητήρια δύναμη της ανάπτυξης, αλλά ταυτόχρονα σε ένα κράτος που διασφαλίζει την κοινωνική προστασία και την κοινωνική δικαιοσύνη.

Και αυτή η πολιτική του αντίληψη στηριζόταν σε αξίες που υπηρέτησε σε ολόκληρη τη διαδρομή του: τον πατριωτισμό, τη δημοκρατία, την κοινωνική ευθύνη και την πίστη στην ευρωπαϊκή πορεία της χώρας.

Δεν δίσταζε μάλιστα να διαφωνήσει, ακόμη και να συγκρουστεί, όταν πίστευε ότι αυτό επέβαλλαν οι αρχές του.

Μέσα από τη δράση του, επηρέασε τις πολιτικές εξελίξεις στο ίδιο το κόμμα, με την προώθηση της εκλογής τόσο του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη όσο και του Κώστα Καραμανλή αργότερα. Και τελικά επηρέασε τον ρου της ιστορίας της ίδιας της Χώρας.

Στη μακρά κυβερνητική του διαδρομή συνέδεσε το όνομά του με σημαντικές πρωτοβουλίες και σε όποιο Υπουργείο κι αν υπηρέτησε, άφησε πίσω του έργο που παραμένει μέχρι σήμερα.

Ενδεικτικά θα αναφέρω, επειδή ο ίδιος τα θεωρούσε από τα πιο σημαντικά, την καταστροφή των φακέλων πολιτικών φρονημάτων κατά τη θητεία του στο Υπουργείο Δημοσίας Τάξεως, μιας πράξης που για εκείνον σηματοδοτούσε το οριστικό κλείσιμο μιας μακράς περιόδου διχασμού.

Ως Υφυπουργός Κοινωνικών Υπηρεσιών, την περίοδο 1976–1977, δημιούργησε το Εθνικό Κέντρο Άμεσου Βοηθείας, εξ ου και τον αποκάλεσαν τα μέσα της περιόδου «τον κύριο 166», θέσπισε το βιβλιάριο υγείας του παιδιού, προέβλεψε τη δωρεάν χορήγηση φαρμάκων στους αγρότες και εισηγήθηκε να χορηγείται μισθός και στους ειδικευόμενους γιατρούς.

Εκείνη την περίοδο, ετοίμαζε ένα ολοκληρωμένο σχέδιο νόμου για την Υγεία, το οποίο έδινε ιδιαίτερη έμφαση στην πρωτοβάθμια φροντίδα, την πρόληψη, τη νοσοκομειακή περίθαλψη, αλλά και στην εκπαίδευση και συνεχή μετεκπαίδευση των γιατρών. Το σχέδιο εκείνο δυστυχώς δεν έφτασε τελικά να γίνει νόμος.

Στη θητεία του στο Υπουργείο Τουρισμού ενήργησε με την αντίληψη ότι ο τουρισμός δεν είναι μόνο οικονομική δραστηριότητα, αλλά μπορεί να γίνει μέσο διεθνούς παρουσίας και προβολής της Χώρας, χρησιμοποιώντας τον τουρισμό ως γέφυρα επικοινωνίας και συνεργασίας της Ελλάδας με άλλες χώρες.

Αλλά σήμερα δεν θέλω να σταθώ μόνο στον πολιτικό Ιωάννη Κεφαλογιάννη.

Θέλω να μιλήσω και για τον άνθρωπο που εμείς γνωρίσαμε μέσα στο σπίτι μας.

Έναν πατέρα που μας έδειχνε την αμέριστη αγάπη του σε κάθε ευκαιρία. Ήταν τρυφερός και υποστηρικτικός, αλλά και αυστηρός όταν χρειαζόταν. Μας έδωσε την ασφάλεια και την αυτοπεποίθηση που χρειαζόμαστε για να ανοίξουμε τον δικό μας δρόμο στη ζωή.

Ήταν ένας άνθρωπος με βαθιά αίσθηση ευθύνης, με ισχυρές αρχές και με μια σχεδόν απόλυτη αντίληψη για το τι σημαίνει καθήκον και τι σημαίνει οικογένεια.

Αυτό το παράδειγμα είναι που μας συνόδευσε ως παιδιά και εξακολουθεί να μας καθοδηγεί σήμερα.

Και το βλέπω στην αδελφή μου, την Όλγα, η οποία στη δική της μακρά πολιτική διαδρομή πορεύεται με τις αξίες με τις οποίες μεγαλώσαμε και έχει δικαιώσει, με την πορεία και τις ικανότητές της, την πίστη που είχε ο πατέρας μας σε εκείνη όταν επέλεξε να ακολουθήσει τον δρόμο της πολιτικής.

Θυμάμαι ακόμη πόσο τη θαύμαζε — ακόμη και όταν εκείνη είχε το θάρρος να διαφωνεί μαζί του. Και θυμάμαι να μας λέει, με εκείνον τον ιδιαίτερο τρόπο του και με μια υπερηφάνεια που δύσκολα έκρυβε, ότι κάποια μέρα θα τον ξεπεράσει.

Όμως σήμερα αισθάνομαι την ανάγκη να αναφερθώ και σε έναν άνθρωπο που στάθηκε δίπλα του σε όλη αυτή τη διαδρομή.

Τη μητέρα μας, την Ελένη Κεφαλογιάννη Βαρδινογιάννη.

Από το 1974 υπήρξε συνοδοιπόρος του, στήριγμα στις δύσκολες περιόδους και σταθερή παρουσία σε κάθε στιγμή της προσωπικής και πολιτικής του ζωής.

Το σπίτι μας ήταν πάντοτε ανοιχτό. Και ακόμη και σήμερα συναντώ ανθρώπους που θυμούνται την απλότητα, τη ζεστασιά και τη φιλοξενία της.

Και ο πατέρας μας εκτιμούσε βαθιά την κρίση της. Ήταν συχνά ο πρώτος άνθρωπος στον οποίο απευθυνόταν για να ακούσει αν μια απόφαση μια τοποθέτησή του ή μία δημόσια παρουσία του ήταν σωστή.

Η σημερινή όμως ημέρα έχει για μένα ένα ακόμη βαθύτερο νόημα.

Είναι μία ημέρα υπενθύμισης του τι ήταν ο πατέρας μας κυρίως για τα εγγόνια του, την Αναστασία, τον Γιάννη, την Αλεξάνδρα, τον Ηλία, τον Αντρέα που πρόλαβαν να τον γνωρίσουν. Και την Ελένη, την Ιωάννα, τον Σαμ και την Ελένη που θα μαθαίνουν για εκείνον μέσα από τις δικές μας αναμνήσεις.

Θέλω να ξέρουν ποιος ήταν ο παππούς τους.

Θέλω να γνωρίζουν τις αρχές με τις οποίες πορεύτηκε.

Και θέλω να αισθάνονται υπερήφανα για αυτή την παρακαταθήκη.

Και ίσως αυτή να είναι τελικά η μεγαλύτερη τιμή που μπορεί να αποδοθεί σήμερα στον πατέρα μας:

όχι μόνο να θυμόμαστε όσα έκανε,

αλλά να κρατήσουμε ζωντανές τις αξίες με τις οποίες τα έκανε.

Δεν μπορώ όμως να μην αναφερθώ σε μια ακόμη μεγάλη πολιτική προσωπικότητα του Νομού Ρεθύμνης, τον θείο μου Παύλο Βαρδινογιάννη.

Με τον πατέρα μου υπήρξαν πολιτικοί αντίπαλοι, συγγενείς και, τελικά, φίλοι.

Δύο ισχυρές προσωπικότητες, με διαφορετικές πολιτικές διαδρομές, που άφησαν το δικό τους αποτύπωμα στον τόπο τους.

Έχει, λοιπόν, ιδιαίτερο συμβολισμό για την οικογένειά μου το γεγονός ότι σήμερα οι δύο αυτοί άνθρωποι συναντιούνται ξανά με έναν τρόπο, στον ίδιο χώρο.

Σήμερα όμως είναι και 9 μέρες από την απώλεια του αγαπημένου μας θείου Γιώργου Βαρδινογιάννη, του Καπετάνιου, ο οποίος, όπως και τα υπόλοιπα αδέρφια της μητέρας μου, στήριζε το Ρέθυμνο και τους ανθρώπους του. Κανείς τους δεν ξέχασε τον τόπο καταγωγής του. Καλό ταξίδι θείε!

Τελειώνω με την αγαπημένη του μαντινάδα:

«Ψηλά πετώ και χαίρομαι για δε μπορούν να ‘ρθούνε, άλλα πουλιά που με μισoύν για να μ’ εκδικηθούνε».

Και μπορεί κάποιοι, στο τέλος της πολιτικής του διαδρομής, να προσπάθησαν να αποδείξουν το αντίθετο, όμως δεν κατάφεραν να αλλάξουν ούτε την πορεία του ούτε όσα άφησε πίσω του.

Πηγή: goodnet.gr