Ο Ντόναλντ Τραμπ επέστρεψε στον Λευκό Οίκο υποσχόμενος οικονομική ευημερία, χαμηλότερες τιμές και μια πανίσχυρη Αμερική. Όμως η ακρίβεια επιμένει, οι δασμοί επιβαρύνουν την οικονομία και οι διεθνείς συγκρούσεις δοκιμάζουν τις αντοχές των Αμερικανών.
Οι νέοι συσχετισμοί στο Κογκρέσο περιορίζουν την πολιτική ευχέρεια του Τραμπ. Η λογική του «εγώ αποφασίζω» συναντά πλέον περισσότερα θεσμικά εμπόδια.
Και εδώ αρχίζει το πραγματικό ενδιαφέρον για την Ελλάδα. Η Αθήνα έχει επενδύσει στη στρατηγική συνεργασία με τις ΗΠΑ. Όμως οι προσωπικές σχέσεις με τον Λευκό Οίκο δεν αποτελούν εγγύηση απέναντι στις τουρκικές διεκδικήσεις.
Η ενίσχυση του ρόλου του Κογκρέσου μπορεί να δημιουργήσει νέα περιθώρια ελληνικών διπλωματικών παρεμβάσεων, ιδιαίτερα για τα εξοπλιστικά προγράμματα της Τουρκίας, τα F-35, την Κύπρο και την ενεργειακή ασφάλεια της Ανατολικής Μεσογείου.
Η ελληνική κυβέρνηση οφείλει να αξιοποιήσει τις διακομματικές συμμαχίες στην Ουάσιγκτον και να μη θεωρεί δεδομένη την αμερικανική υποστήριξη.
Γιατί στην εξωτερική πολιτική δεν υπάρχουν μόνιμες φιλίες, αλλά συμφέροντα. Και το τελευταίο που χρειάζεται η Ελλάδα είναι να εξαρτά την εθνική της στρατηγική από τις διαθέσεις ενός απρόβλεπτου προέδρου.
Ο Τραμπ μπορεί να συνεχίσει να πατάει γκάζι. Η Αθήνα, όμως, δεν έχει την πολυτέλεια να πορεύεται χωρίς φρένα και σχέδιο.
Κρητικός Παρατηρητής
