Η κυβέρνηση ανακοίνωσε επιδότηση 40 λεπτών στο πετρέλαιο θέρμανσης. Στα χαρτιά ακούγεται γενναία παρέμβαση. Στην τσέπη του πολίτη, όμως, η πραγματικότητα είναι διαφορετική.
Πέρυσι το πετρέλαιο θέρμανσης κόστιζε περίπου 1,10 ευρώ το λίτρο. Φέτος, ακόμη και μετά την επιδότηση, η τιμή φτάνει στο 1,55 ευρώ. Δηλαδή, αύξηση σχεδόν 41%. Και αυτό είναι που μετράει για κάθε νοικοκυριό.
Η κυβέρνηση δικαίως επισημαίνει ότι η διεθνής ενεργειακή κρίση δεν είναι ελληνικό φαινόμενο. Όμως, ο πολίτης δεν πληρώνει με γεωπολιτικές αναλύσεις. Πληρώνει με τον μισθό και τη σύνταξή του.
Και το πρόβλημα δεν σταματά στη θέρμανση. Το ακριβό πετρέλαιο κίνησης επιβαρύνει τις μεταφορές, την παραγωγή και τελικά τις τιμές στα ράφια.
Στην Κρήτη, όπου οι αποστάσεις, οι μεταφορές και η αγροτική παραγωγή έχουν ιδιαίτερη βαρύτητα, οι επιπτώσεις γίνονται ακόμη πιο αισθητές. Από το χωράφι μέχρι το σούπερ μάρκετ, ο λογαριασμός μεγαλώνει.
Και εδώ βρίσκεται το μεγάλο πολιτικό πρόβλημα. Μπορεί η κυβέρνηση να ανακοινώνει επιδοτήσεις, αυξήσεις μισθών και οικονομικές ενισχύσεις, αλλά όταν η ακρίβεια απορροφά τα πάντα, ο πολίτης δεν αισθάνεται καμία ουσιαστική βελτίωση.
Η κυβέρνηση θα επικαλεστεί τα περιορισμένα δημοσιονομικά περιθώρια. Η κοινωνία, όμως, θα κοιτάξει τι της απομένει στο τέλος του μήνα.
Γιατί στην οικονομία δεν μετράει μόνο πόσα δίνει το κράτος. Μετράει κυρίως πόσα μένουν στην τσέπη.
Και όταν αυτά είναι κάθε χρόνο λιγότερα, καμία επικοινωνιακή διαχείριση δεν μπορεί να αλλάξει την πραγματικότητα.
Σημείωση: Οι τιμές και το ύψος της επιδότησης προέρχονται από το κείμενο που έστειλες και δεν έχουν επαληθευτεί ανεξάρτητα για τη σημερινή ημερομηνία.
Κρητικός Παρατηρηρής
