Ο Γιάννης Φίλης, πρώην πρύτανης του Πολυτεχνείου Κρήτης, μιλά για την οπλοκατοχή και την οπλοχρησία στην Κρήτη, με αναφορά σε προηγούμενες προσπάθειες αφοπλισμού και προτάσεις για το μέλλον.
Καλεσμένος στο Θέμα Κρήτης 103.1 και στην εκπομπή «Πίσω Σελίδες» με τον Μάριο Διονέλλη, αναφέρθηκε στην πρωτοβουλία του 2005 για τον αφοπλισμό στην Κρήτη, στην οποία συμμετείχε ο ίδιος και δήλωσε ότι το αποτέλεσμα ήταν «πρακτικά μηδενικό», καθώς αποτελούνταν από συναντήσεις και «ευχολόγια με ηθικοπλαστικές ομιλίες» που δεν είχαν συνέχεια και σταμάτησαν μετά από λίγες εβδομάδες.
Ο ίδιος επισήμανε την δυσπιστία των κατοίκων σε αυτήν την πρωτοβουλία και αναφέρθηκε σε ένα παράδειγμα με έναν ιερέα να του λέει ότι «τα όπλα αποτελούν την «τιμή» των Κρητικών και μέσο άμυνας», απόψεις που ο κ. Φίλης χαρακτηρίζει «εξωπραγματικές», προσθέτοντας ότι τελικά η συγκεκριμένη πρωτοβουλία δεν συνοδεύτηκε από νομοθετική παρέμβαση ή συγκεκριμένη στρατηγική.
Για την αποτελεσματική αντιμετώπιση του προβλήματος σήμερα, ο κ. Φίλης πρότεινε μια συνολική προσέγγιση από πολλούς παράγοντες. Συγκεκριμένα:
- Σχολεία: Συστηματική και διαρκής επιμόρφωση των μαθητών με τη συμμετοχή ψυχολόγων
- Τοπικές αρχές: Ενεργή ανάμειξη, καθώς γνωρίζουν ποιοι κατέχουν όπλα
- Εκκλησία: Να αναλάβει ηθικό ρόλο, με κηρύγματα και προτροπές ενάντια στην οπλοκατοχή
- Δικαιοσύνη: Να ανακτήσει την αξιοπιστία και την εμπιστοσύνη του λαού, με συνεπή και όχι εξοντωτική τιμωρία για την οπλοκατοχή
- Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης: Να αναμειχθούν με σοβαρότητα
- Κρατικός φορέας: Ένα υπουργείο θα πρέπει να αναλάβει τον συντονισμό όλων αυτών των ενεργειών
- Εγκληματικότητα: Αντιμετώπιση των παράνομων δραστηριοτήτων για τις οποίες χρησιμοποιούνται πολλά όπλα.
Τέλος τονίζει ότι η λύση δεν είναι η προσωρινή αστυνόμευση, αλλά η αλλαγή της ανθρώπινης συμπεριφοράς και η διαμόρφωση νέων γενεών που δεν θα νιώθουν την ανάγκη να δείχνουν «μαγκιά» με όπλα και επισημαίνει την ανάγκη για μια συνολική, συντονισμένη και μακροπρόθεσμη στρατηγική που θα αλλάξει τη νοοτροπία και την «παράδοση» της οπλοχρησίας ενώ ψέγει και την έλλειψη πολιτικού θάρρους από τους βουλευτές για να πάρουν θέση σε ένα τόσο κρίσιμο ζήτημα.
