O Ηλίας Κουρκούτας, καθηγητής Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης, μιλά για το φαινόμενο της βίας μεταξύ ανηλίκων και της παραβατικότητας που τα τελευταία χρόνια απασχολεί έντονα την κοινωνία.
Μιλώντας στο Θέμα Κρήτης 103.1 και στην εκπομπή «Πίσω Σελίδες» με τον Μάριο Διονέλλη, υποστηρίζει ότι δεν θεωρεί ότι ο σχολικός εκφοβισμός και η βία έχει αυξηθεί τρομακτικά και είναι στα ίδια επίπεδα των τελευταίων χρόνων, επισημαίνοντας ότι συνήθως αυτό το φαινόμενο εντοπίζεται όταν ξεκινούν τα παιδιά στο δημοτικό ή στο γυμνάσιο, λόγω του γεγονότος ότι ξαφνικά βρίσκονται σε ένα άγνωστο περιβάλλον με αποτέλεσμα να αυξάνεται η πιθανότητα να εκδηλώσουν σκόπιμες επιθετικότητες.
Όπως λέει, αυτά είναι φαινόμενα που υπήρχαν από πάντα, απλά σήμερα έχει μειωθεί η ενοχή που υπήρχε σε παλαιότερες δεκαετίες, γι’ αυτό και αναδεικνύονται περισσότερα περιστατικά, ενώ αναφέρεται και σε μια σειρά από αιτίες που τα προκαλούν, όπως ότι τα παιδιά δεν έχουν περιθώρια να χαρούν την εφηβική ηλικία, δεν έχουν διαθέσιμους δημόσιους χώρους για να εκτονωθούν, έχουν πολλά μαθησιακά βάρη και απαιτήσεις, τόσο από το ίδιο το σχολείο όσο και από τους γονείς, ενώ αυξάνονται τα παιδιά που δεν τους αρέσει το σχολείο, καθώς «κάθονται 6 και 7 ώρες σε μία καρέκλα».
Παράλληλα αναφέρεται στο νέο τιμωρητικό πλαίσιο που εισήγαγε το Υπ. Παιδείας, λέγοντας πως ναι μεν η απαγόρευση των κινητών είναι θεμιτή και πρέπει να υπάρχουν όρια, ωστόσο δεν πρέπει να παραβλέπουμε ότι ειδικά οι έφηβοι, με τις υποχρεώσεις τους στα σχολεία, στα φροντιστήρια κ.α., δεν έχουν πλέον τη δυνατότητα φυσικής επαφής και επικοινωνίας, οπότε τα κινητά αποτελούν λύση για πολλούς.
Τέλος επισημαίνει ότι πρέπει να λαμβάνουμε υπόψιν, ειδικά σε αυτές τις ηλικίες, τόσο το θύμα, αλλά και τον θύτη για να διαπιστώσουμε τις αιτίες που οδηγούν έναν έφηβο στη βία ή στην παραβατικότητα, καθώς όλοι οι θύτες δεν έχουν το ίδιο υπόβαθρο ενώ κλείνοντας σημειώνει ότι συνήθως τα αγόρια εκδηλώνουν τέτοιες συμπεριφορές με βασική αιτία την έλλειψη ενσυναίσθησης, προσθέτοντας ότι και οι γονείς με την υπερπροστασία και τον πλήρη έλεγχο στη ζωή τους, δεν βοηθούν στην αυτονόμηση των παιδιών.
