Με αφορμή το μυθιστόρημά του «Το Τροχόσπιτο της Μνήμης», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Όταν, μίλησε στο Θέμα Κρήτης και στην εκπομπή «Έχουμε Θέμα», με τη Μαρία Σπυριδάκη και τον Δημήτρη Κεσκινίδη, ο συγγραφέας Γιώργος Αποστολάκης.
Ένα ταξίδι στην Ελλάδα της μεταπολίτευσης
Η ιστορία ταξιδεύει τον αναγνώστη στην Ελλάδα του 1976 και του 1977, σε μια περίοδο κατά την οποία η χώρα προσπαθούσε να αφήσει πίσω της τη σκιά της Χούντας.
Κεντρικός ήρωας είναι ο Δημήτρης, ένας 18χρονος από χωριό της κρητικής ενδοχώρας, ο οποίος νιώθει ασφυκτικά περιορισμένος από το περιβάλλον του και αποφασίζει να φύγει κρυφά από το σπίτι του, χωρίς να έχει συγκεκριμένο προορισμό. Το ταξίδι του τον οδηγεί στη Θεσσαλονίκη, όπου συναντά έναν άγνωστο άνδρα που ζει σε ένα τροχόσπιτο στην παραλία. Ο άνδρας, ο οποίος αποκαλύπτεται αργότερα ότι είναι πανεπιστημιακός καθηγητής, γίνεται καθοριστικός για την πορεία της ζωής του, προσφέροντάς του στήριξη και καθοδήγηση. Μέσα από τις εμπειρίες του πρωταγωνιστή ξεδιπλώνονται ένας ανεκπλήρωτος έρωτας, μια αυτοκτονία, ένας φόνος και ένα απρόσμενο γεγονός που οδηγεί σε νέα φυγή.
Το τροχόσπιτο ως σύμβολο ελευθερίας και μνήμης
Όπως εξηγεί ο κ. Αποστολάκης, το τροχόσπιτο δεν αποτελεί απλώς έναν χώρο όπου εκτυλίσσεται μέρος της ιστορίας, αλλά ένα σύμβολο ελευθερίας, απόδρασης και διαδρομής, που συνυπάρχει με την ανάγκη του ανθρώπου να έχει ένα ασφαλές καταφύγιο. Παράλληλα, συμβολίζει τις μνήμες, τα μυστικά, τις ρίζες και τις εμπειρίες που κουβαλά κάθε άνθρωπος στη ζωή του. Στο μυθιστόρημα, ένα ερειπωμένο τροχόσπιτο στο χωριό του Δημήτρη γίνεται, όταν εκείνος έχει πλέον μεγαλώσει και συνταξιοδοτηθεί, το σημείο αναφοράς από το οποίο ανασύρει και ξαναζεί τις αναμνήσεις του παρελθόντος.
Η έμπνευση πίσω από τη συγγραφή
Η συγγραφική διαδρομή του Γιώργου Αποστολάκη ξεκίνησε από την επιθυμία του να γράψει ένα βιβλίο, ένα απωθημένο που εκπλήρωσε αξιοποιώντας σε μεγάλο βαθμό προσωπικά βιώματα. Συνταξιούχος γεωπόνος και αθλητής, ο ίδιος αυτοχαρακτηρίζεται ερασιτέχνης, δίνοντας στη λέξη την έννοια της αγάπης για την τέχνη και τη δημιουργία, χωρίς οικονομικά κίνητρα. Όπως εξήγησε, ξεκίνησε τη συγγραφή χωρίς να έχει εξαρχής διαμορφώσει συγκεκριμένη πλοκή, ενώ ο τίτλος προέκυψε μετά την ολοκλήρωση του έργου. Μέσα από τη μυθοπλασία έδωσε μορφή σε βιώματα και συναισθήματα, υπογραμμίζοντας ότι στη λογοτεχνία σημασία δεν έχει μόνο η απόλυτη αλήθεια των γεγονότων, αλλά κυρίως το συναίσθημα που γεννά η αφήγηση.
Η συνταξιοδότηση ως ευκαιρία για δημιουργία
Το βιβλίο περιλαμβάνει, επίσης, πραγματικά όνειρα που ο συγγραφέας είχε καταγράψει, καθώς και μαντινάδες, ορισμένες από τις οποίες έχει γράψει η σύζυγός του. Παράλληλα, μίλησε για τη σημασία της συνταξιοδότησης, την οποία αντιμετωπίζει ως μια δημιουργική περίοδο της ζωής, που προσφέρει χρόνο για απολογισμό, εξομολόγηση και την πραγματοποίηση όσων δεν υπήρξε η ευκαιρία να γίνουν νωρίτερα. Άλλωστε, πέρα από τη συγγραφή, έχει ασχοληθεί και με την υποκριτική, συμμετέχοντας σε ταινία.
Το βιβλίο ως «ψηφιακή αποτοξίνωση»
Αναφερόμενος στη θέση του βιβλίου στη σύγχρονη εποχή, ο Γιώργος Αποστολάκης στάθηκε στην ανάγκη απομάκρυνσης, έστω και για λίγο, από την ψηφιακή καθημερινότητα. Όπως σημείωσε, η ανάγνωση προσφέρει μια μορφή «ψηφιακής αποτοξίνωσης», δίνοντας στον άνθρωπο τη δυνατότητα να εισέλθει σε έναν διαφορετικό κόσμο, να αναγνωρίσει πλευρές του εαυτού του και να ταυτιστεί με τους ήρωες και τις ιστορίες τους.
Η επόμενη παρουσίαση στο Αρκαλοχώρι
Το «Τροχόσπιτο της Μνήμης» είναι διαθέσιμο στα βιβλιοπωλεία του Ηρακλείου. Μετά την παρουσίασή του στην πόλη, η επόμενη παρουσίαση του βιβλίου έχει προγραμματιστεί για τις 24 Οκτωβρίου στο Αρκαλοχώρι, έναν τόπο που αποτυπώνεται μέσα στην ιστορία, χωρίς να κατονομάζεται ρητά.
