Οι περισσότεροι θα πέθαιναν από αφυδάτωση αν έπιναν θαλασσινό νερό. Οι γλάροι, όμως, διαθέτουν ένα μοναδικό πλεονέκτημα.

Πάνω από το ράμφος τους υπάρχουν ειδικοί αδένες που απομακρύνουν το περίσσιο αλάτι από τον οργανισμό τους. Έτσι μπορούν να πίνουν θαλασσινό νερό χωρίς να επιβαρύνονται οι νεφροί τους.

Το αλάτι αποβάλλεται στη συνέχεια με μικρές σταγόνες από τα ρουθούνια τους. Πρόκειται για μια εντυπωσιακή προσαρμογή που τους επιτρέπει να ζουν σχεδόν αποκλειστικά στο θαλάσσιο περιβάλλον.

Η φύση βρίσκει λύσεις εκεί όπου για τον άνθρωπο θα υπήρχε αδιέξοδο.