Να εισαγάγει την Ευρώπη και το Eurogroup στην εποχή της Τεχνολογίας επιχειρεί ο Κυριάκος Πιερρακάκης. Σε εποχές όπου «χαλάει ο κόσμος» και τα πάντα αλλάζουν, στόχος του είναι να πάψει η Ευρώπη να αντιμετωπίζει με λογιστική -μόνο- οπτική τα προβλήματα της Οικονομίας.
Με μια ομοβροντία δημόσιων παρεμβάσεων τα τελευταία εικοσιτετράωρα από Βρυξέλλες και Γαλλία όπου βρέθηκε το περασμένο διήμερο, ο Προέδρος του Eurogroup και υπουργός Εθνικής Οικονομίας έδωσε την αίσθηση του επείγοντος για τις αλλαγές που απαιτούνται.
Ασχέτως τι απήχηση είχαν ή θα έχουν οι παρεμβάσεις Πιερρακάκη, δείχνουν την (δημιουργική) αγωνία που πλέον εκφράζεται δημόσια, για το παρόν και το μέλλον της Ευρώπης.
Συγκεκριμένα:
· Στόχος πρώτος: να αφυπνισθεί η Ευρώπη
Από τη γαλλική πόλη Aix-en-Provence, στο πλαίσιο του forum «Les Rencontres Économiques d’Aix-en-Provence» ο κ. Πιερρακάκης είπε χαρακτηριστικά:
«Για την Ευρώπη, αν έπρεπε να το συνοψίσω σε μία φράση, θα έλεγα ότι η εποχή της γεωπολιτικής αθωότητας έχει τελειώσει. Και δεν αναφέρομαι μόνο στη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, αλλά σε μια πολύ βαθύτερη αλλαγή του πλαισίου μέσα στο οποίο αντιλαμβανόμαστε τα πράγματα.
Ακόμα και οι λέξεις που χρησιμοποίησε, έχουν τη βαρύτητά τους: «Εξαιτίας όλων όσων συμβαίνουν σήμερα στον κόσμο, η σημερινή γενιά των υπευθύνων χάραξης πολιτικής το αντιλαμβάνεται πλήρως. Όλα εκείνα τα σχέδια που συζητούσαν επί δεκαετίες οι προηγούμενες γενιές, είτε πρόκειται για την Ένωση Κεφαλαιαγορών, είτε για την Τραπεζική Ένωση, είτε για την Ενεργειακή Ένωση, είτε για την τεχνολογία, είτε για τις τηλεπικοινωνίες, πρέπει πλέον να υλοποιηθούν ταυτόχρονα» τόνισε.
Η παρέμβαση έρχεται τη στιγμή όπου η ΕΕ ακόμα ψάχνει αλλά δε μπορεί να βρει βηματισμό. Κοντά στα παλιά προβλήματα του δημογραφικού και του ασφαλιστικού, έρχονται να προστεθούν και νέα δημοσιονομικά και διαρθρωτικά, η Γερμανία έχει κολλήσει σχεδόν 3 χρόνια στην ύφεση, Γαλλία και Ιταλία μένουν σε χρέη και ελλείμματα, αλλά η ΕΕ προσπαθεί με «δασμούς 3 ευρώ» να αναχαιτίσει την επίθεση κυριαρχίας που δέχεται από ΗΠΑ και Κίνα.
«Η τεχνολογία θα αλλάξει τα πάντα. Και δεν αναφέρομαι μόνο στην τεχνητή νοημοσύνη … Γι’ αυτό χρειάζεται ένα συνολικό δόγμα και μια στρατηγική για το πώς θα ενισχύσουμε τις δυνατότητες που στηρίζουν την κυριαρχία μας … Εκείνο που χρειαζόμαστε είναι μια αλλαγή νοοτροπίας. Και αυτή η αλλαγή νοοτροπίας σημαίνει ότι πρέπει να σταματήσουμε να σκεφτόμαστε με όρους εθνικών πρωταθλητών – γαλλικών, ελληνικών ή γερμανικών – και να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε με όρους ευρωπαϊκών πρωταθλητών» υπογράμμισε.
· Στόχος δεύτερος: να αλλάξει το Eurogroup
«Οι οικονομικές προκλήσεις της εποχής απαιτούν πολιτικό συντονισμό και σε τομείς που μέχρι σήμερα δεν αποτελούσαν αντικείμενο του Eurogroup» τονίζει ο Κυριάκος Πιερρακάκης στη συνέντευξη που έδωσε στο POLITICO Europe. Και προανήγγειλε ότι την Πέμπτη σκοπεύει να προτείνει στο Eurogroup «τη δημιουργία ενός ξεχωριστού πεδίου εργασίας για την τεχνητή νοημοσύνη, την τεχνολογική καινοτομία και την τεχνολογική κυριαρχία», γιατί θεωρώ ότι πρέπει να κάνουμε αυτές τις συζητήσεις και αυτόν τον συντονισμό, εξετάζοντας το ζήτημα και από τις δύο οπτικές (την τεχνολογική και την οικονομική)».
Με τη φράση αυτή, ο Κυριάκος Πιερρακάκης αποτυπώνει το στίγμα της πρωτοβουλίας του: δείχνει πως δεν θέλει ένα Eurogroup εγκλωβισμένο μόνο σε δείκτες ελλειμμάτων και προϋπολογισμών, αλλά ένα όργανο που θα συντονίζει και τη στρατηγική της Ευρώπης για τις τεχνολογίες που διαμορφώνουν ήδη το νέο οικονομικό μοντέλο.
· Στόχος τρίτος: αλλαγή μοντέλου για 5G και 6G – Περισσότερος πλούτο με λιγότερο κατακερματισμό
Στην ομιλία του στις Βρυξέλλες, στο συνέδριο για τον Ευρωπαϊκό Προϋπολογισμό και το νέο Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο, ο Κυριάκος Πιερρακάκης εξήγησε γιατί απαιτείται το μπει η Τεχνολογία στο «λογισμικό» του Eurogroup και των κέντρων λήψεως αποφάσεων για την Οικονομία.
Στην εποχή των κρυπτονομισμάτων και του ψηφιακού ευρώ «το ευρώ δεν μπορεί να είναι ισχυρότερο από την οικονομία που το στηρίζει. Οι αγορές δεν επενδύουν μόνο σε νομίσματα. Επενδύουν στην παραγωγική ικανότητα, την ανθεκτικότητα και την αξιοπιστία των οικονομιών που τα εκδίδουν. Και σήμερα, η παγκόσμια οικονομία, η ευρωπαϊκή οικονομία και οι εθνικές μας οικονομίες αναδιαμορφώνονται… Αυτό αλλάζει, κατά την άποψή μου, τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να σκεφτόμαστε το Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο (ΠΔΠ)».
Ο Κυριάκος Πιερρακάκης επιχειρεί να μεταθέσει έτσι τη συζήτηση, από τα έσοδα-έξοδα και τη «γκρίνια» Βορείων – Νοτίων για το «πόσα έχουμε, πώς διανέμονται και πού πάνε τα λεφτά», στο πώς ο ευρωπαϊκός προϋπολογισμός μπορεί να συμβάλει όχι μόνο στη χρηματοδότηση προτεραιοτήτων (άμυνα, ενέργεια, περιβάλλον κλπ) αλλά και στη δημιουργία νέων πόρων, δηλαδή εσόδων από πλούτο που δεν υπάρχει αλλά θα δημιουργηθεί στην ΕΕ. Και τόνισε:
«Το πραγματικό ερώτημα είναι αν μπορούμε να δημιουργήσουμε μια εντελώς νέα ευρωπαϊκή παραγωγική δυναμική. Τα σημαντικότερα επιτεύγματά μας δεν προέκυψαν ποτέ από την αποτελεσματικότερη αναδιανομή των ήδη υπάρχοντων πόρων. Προέκυψαν από τη δημιουργία εντελώς νέας οικονομικής αξίας.
Η Ευρωπαϊκή Κοινότητα Άνθρακα και Χάλυβα μετέτρεψε στρατηγικούς βιομηχανικούς κλάδους σε ένα κοινό οικονομικό θεμέλιο. Η Ενιαία Αγορά ένωσε τις εθνικές οικονομίες σε μία ενιαία ευρωπαϊκή αγορά. Σήμερα, η Ένωση Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων επιχειρεί να κάνει το ίδιο για τις κεφαλαιαγορές και τις τράπεζες. Όλες αυτές οι πρωτοβουλίες διέπονται από την ίδια αρχή. Την αρχή ότι πετυχαίνουμε όταν αποκτούμε κλίμακα, όταν εξαλείφουμε τον κατακερματισμό. Μετατρέποντας, δηλαδή, την κλίμακα σε αξία».
Στο ψηφιακό φάσμα το μέλλον της Ευρώπης
Ως παράδειγμα, ο Κυριάκος Πιερρακάκης κατέθεσε συγκεκριμένη πρόταση: το φάσμα των τηλεπικοινωνιών. Όπως εξήγησε, πρόκειται για ένα από τα πολυτιμότερα στρατηγικά περιουσιακά στοιχεία των κρατών – μελών, για ένα από τα πολυτιμότερα της Ευρώπης.
«Αποτελεί τη βάση για την ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης, της προηγμένης μεταποίησης, της αυτόνομης κινητικότητας, των δορυφορικών συνδέσεων, των ασφαλών επικοινωνιών και των αμυντικών δυνατοτήτων της επόμενης γενιάς. Κι όμως, εξακολουθούμε να το διαχειριζόμαστε μέσω 27 διαφορετικών συστημάτων δημοπράτησης.
Το καθένα με διαφορετικά χρονοδιαγράμματα, διαφορετικούς όρους αδειοδότησης, διαφορετικά επενδυτικά κίνητρα και 27 διαφορετικές ρυθμιστικές αρχές.
Το αποτέλεσμα είναι ο κατακερματισμός. Και ακριβώς σε αυτόν τον τομέα το κόστος της χαμένης ευκαιρίας είναι τεράστιο. Γιατί; Διότι διαθέτουμε ευρωπαϊκούς πρωταθλητές στις υποδομές, οι οποίοι είναι ουσιαστικά παγκόσμιοι πρωταθλητές. Και θα μπορούσαμε να έχουμε δημιουργήσει γύρω τους ευρύτερα και ακόμη ισχυρότερα οικοσυστήματα…
Φανταστείτε μια εταιρεία τηλεπικοινωνιών να συναλλάσσεται στις Ηνωμένες Πολιτείες με μία μόνο ρυθμιστική αρχή. Και φανταστείτε την ίδια εταιρεία να πρέπει να συναλλάσσεται με 27 διαφορετικές στην Ευρώπη».
Στη βάση αυτή, ο Κυριάκος Πιερρακάκης πρότεινε συντονισμό των 27 κρατών για κοινή ευρωπαϊκή δημοπράτηση των νέων συχνοτήτων 6G και, σταδιακά, για την ανανέωση των υφιστάμενων αδειών του 5G: «Έχουμε την ευκαιρία να επανεξετάσουμε τον τρόπο με τον οποίο οργανώνουμε ένα από τα πολυτιμότερα κοινά περιουσιακά στοιχεία της Ευρώπης» τόνισε. Και χρησιμοποίησε το παράδειγμα της Ελλάδος, για το πώς μπορεί η δημοπράτηση να παράγει πλούτο στην ΕΕ και νέους πόρους για τον Προϋπολογισμό της.
Στην Ελλάδα, όπως ανέφερε, «το 2020 προχωρήσαμε σε μια δημοπρασία για την ανάπτυξη των τεχνολογιών 5G. Δεν σχεδιάστηκε με στόχο τη μεγιστοποίηση των δημοσίων εσόδων. Στόχος μας ήταν η ταχεία ανάπτυξη του δικτύου. Παράλληλα, διαθέσαμε το 25% των εσόδων της δημοπρασίας για τη δημιουργία ενός ταμείου, το οποίο επενδύει στο οικοσύστημα του 5G και στις εφαρμογές του. Γιατί; Γιατί αντιληφθήκαμε ότι η αξία του 5G δεν θα προέλθει από την ίδια την υποδομή. Θα προέλθει από το οικοσύστημα που θα αναπτυχθεί γύρω από αυτήν».
«Το πρόβλημα με αυτή την ιδέα», όπως ανέφερε όμως, «είναι ότι εφαρμόζεται σε ένα μόνο κράτος-μέλος και όχι στο σύνολο των 27 κρατών-μελών. Δεν υπάρχει συγχρονισμός στις δημοπρασίες εκχώρησης του φάσματος συχνοτήτων. Αν η διαδικασία αυτή γινόταν κεντρικά, έστω και μόνο για τις συγκεκριμένες συχνότητες, οι εταιρείες που επενδύουν στις υποδομές θα είχαν πολύ μεγαλύτερη προβλεψιμότητα.
Ας φανταστούμε για μια στιγμή το αντίθετο σενάριο: να συγχρονίζαμε, δηλαδή, τις δημοπρασίες και να χρησιμοποιούσαμε τα έσοδα αυτά, ή ένα σημαντικό μέρος τους, ως έναν προβλέψιμο πόρο για το Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο, και παράλληλα να διαθέταμε το 25% που ανέφερα προηγουμένως στην ελληνική περίπτωση, για τη δημιουργία ενός ταμείου.
Ας φανταστούμε, για μια στιγμή, ότι διαθέταμε αυτούς τους πόρους στην Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, προκειμένου να δημιουργηθεί ένα ακόμη μεγαλύτερο ταμείο για επενδύσεις στις εφαρμογές του 6G και στις τεχνολογίες της επόμενης γενιάς. Αν το κάναμε αυτό, θα δημιουργούσαμε κάτι πολύ ευρύτερο από έναν απλώς νέο πόρο για το Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο. Θα απελευθερώναμε τις δυνατότητες ενός τομέα στον οποίο η Ευρώπη διαθέτει παγκόσμιους τεχνολογικούς «πρωταθλητές» και θα δημιουργούσαμε περισσότερες δυνατότητες χρηματοδότησης γι’ αυτούς. Δεν θα επρόκειτο, για μια περίπτωση όπου το κέρδος του ενός θα ήταν η απώλεια του άλλου, αλλά για μια λύση από την οποία όλοι θα έβγαιναν κερδισμένοι» τόνισε.
Από τη θεωρία στην πράξη
Το εύρος και την αξία των αλλαγών, τις απέδωσε με ένα άλλο παράδειγμα, στην ομιλία του στη Γαλλία:
«Σήμερα, οι τρεις μεγάλοι αμερικανικοί πάροχοι υπηρεσιών cloud κατέχουν περίπου τα δύο τρίτα της ευρωπαϊκής αγοράς. Καμία ευρωπαϊκή εταιρεία δεν διαθέτει σήμερα μερίδιο αγοράς άνω του 2%. Επομένως, αυτό δεν είναι το πιο προφανές πεδίο στο οποίο μπορεί να αναδειχθεί ένας ευρωπαϊκός πρωταθλητής.
Στις υποδομές 5G, όμως, διαθέταμε, και εξακολουθούμε να διαθέτουμε, σημαντικά συγκριτικά πλεονεκτήματα. Η Ευρώπη έχει δύο παγκόσμιους πρωταθλητές, έναν στη Φινλανδία και έναν στη Σουηδία, που αποτελούν τους βασικούς ανταγωνιστές των κινεζικών εταιρειών. Δεν πρόκειται για αμερικανικές επιχειρήσεις.
Τι κάναμε, λοιπόν, ως Ευρωπαίοι; Δημιουργήσαμε ένα ολοκληρωμένο οικοσύστημα γύρω από αυτές τις εταιρείες, ιδιαίτερα όταν η πρώτη κυβέρνηση Τραμπ είχε υιοθετήσει μια πολύ συγκεκριμένη στάση απέναντι στο ζήτημα αυτό; Η απάντηση είναι όχι. Εξακολουθούμε να έχουμε μια κατακερματισμένη ευρωπαϊκή αγορά τηλεπικοινωνιών.
Εξακολουθούμε να πραγματοποιούμε 27 διαφορετικές δημοπρασίες για το 5G και, πολύ πιθανόν, θα κάνουμε το ίδιο και για το 6G. Δεν διαθέτουμε ακόμη μια σαφή, κοινή στρατηγική.
Επομένως, το πρώτο βήμα είναι να βάλουμε σε τάξη το ίδιο μας το σπίτι. Να διορθώσουμε τις δομικές αδυναμίες της ευρωπαϊκής οικονομίας και του ευρωπαϊκού οικοδομήματος, ώστε να απελευθερώσουμε την προφανή αναπτυξιακή δυναμική που βρίσκεται ήδη μπροστά μας.
Και το δεύτερο είναι να κάνουμε στρατηγικές επιλογές που θα μειώνουν τις εξαρτήσεις μας. Ο στόχος δεν είναι η πλήρης αυτονομία. Είναι να αποφύγουμε τις μονομερείς εξαρτήσεις, να διαφοροποιήσουμε τους κινδύνους και να θωρακίσουμε την Ευρώπη απέναντι στις αβεβαιότητες του μέλλοντος.
Αυτό είναι απολύτως εφικτό. Και έχουμε κάθε δυνατότητα να το πετύχουμε» τονίζει ο Κυριάκος Πιερρακάκης, ανοίγοντας μία συζήτηση που δεν έχει ακόμα γίνει στην Ευρώπη, αλλά τώρα φαίνεται ότι ξεκινά.
Πηγή: newmoney.gr
