Ο Εμπορικός Σύλλογος Χανίων, κατά τη συνεδρίαση της 23ης Ιουνίου, έλαβε κατά πλειοψηφία απόφαση με κεντρικό αίτημα την ανάγκη προστασίας του εισοδήματος και της περιουσίας των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, τις οποίες χαρακτηρίζει «ραχοκοκαλιά» της ελληνικής οικονομίας.
Όπως επισημαίνεται, οι επιχειρήσεις αυτές βρίσκονται σήμερα αντιμέτωπες με πολλαπλές πιέσεις, όπως το αυξημένο ενεργειακό κόστος, η ακρίβεια στις πρώτες ύλες, η μείωση της καταναλωτικής δύναμης και ένα φορολογικό πλαίσιο που βασίζεται σε τεκμαρτά εισοδήματα ανεξαρτήτως πραγματικών εσόδων, γεγονός που δυσχεραίνει τη βιωσιμότητά τους.
Στην ανακοίνωση αναφέρεται ότι η ρύθμιση των 72 δόσεων για οφειλές προς Δημόσιο και ασφαλιστικά ταμεία δεν επαρκεί, ενώ ζητείται η επέκταση σε 120 δόσεις και η δυνατότητα ένταξης όλων των οφειλών έως την ημερομηνία ψήφισης του νόμου. Παράλληλα, προτείνεται η εφαρμογή ενιαίου χαμηλού επιτοκίου 3% σε όλες τις ρυθμίσεις, ώστε να καταστούν βιώσιμες.
Ο Σύλλογος ζητά την κατάργηση της τεκμαρτής φορολόγησης, τη θέσπιση αφορολόγητου ορίου έως 12.000 ευρώ και τη μείωση των φορολογικών συντελεστών.
Επίσης, προτείνεται η μείωση του ενεργειακού κόστους, η ουσιαστική προστασία πρώτης κατοικίας και επαγγελματικής στέγης, καθώς και η αύξηση της διάρκειας των επαγγελματικών μισθώσεων από τρία σε έξι χρόνια. Συνολικά, τονίζεται ότι απαιτούνται άμεσα μέτρα για τη διασφάλιση της βιωσιμότητας των μικρών επιχειρήσεων και της τοπικής αγοράς.
Αναλυτικά η ανακοίνωση:
«Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της ελληνικής οικονομίας, δίνοντας δουλειά σε εκατοντάδες χιλιάδες νοικοκυριά και συντηρώντας ζωντανές τις τοπικές αγορές σε όλη την επικράτεια.
Σήμερα, όμως, αντιμετωπίζουν μια πολλαπλή πίεση: αυξημένο ενεργειακό κόστος, ακρίβεια στις πρώτες ύλες, μειωμένη καταναλωτική δύναμη του κοινού και ένα φορολογικό σύστημα που επιβάλλει τεκμαρτό εισόδημα ανεξαρτήτως των πραγματικών εσόδων της επιχείρησης. Χωρίς στοχευμένα μέτρα στήριξης ο μικρός επαγγελματίας δεν αντιμετωπίζει απλώς οικονομική δυσκολία, αλλά απειλή επιβίωσης.
Η νομοθετική ρύθμιση για την αποπληρωμή των οφειλών σε 72 δόσεις, δεν θα καλύψει τις ανάγκες των εμπόρων και των επιχειρηματιών, και δεν αναμένεται να λύσει το πρόβλημα της συσσώρευσης οφειλών προς το Δημόσιο και τους ασφαλιστικούς οργανισμούς.
Συγκεκριμένα, εν αρχή η κυβέρνηση προχώρησε στη ρύθμιση των 72 δόσεων, χωρίς να αποδεχθεί το πάγιο αίτημα των εμπόρων, σύμφωνα με το οποίο η ρύθμιση θα έπρεπε να γίνει σε 120 δόσεις, προκειμένου να είναι βιώσιμη η μηνιαία δόση. Πέραν τούτου, το γεγονός ότι στην εν λόγω ρύθμιση μπορούν να υπαχθούν μόνο οφειλές που έχουν δημιουργηθεί έως 31 Δεκεμβρίου 2023 αποτελεί ανασταλτικό παράγοντα, καθώς με τον τρόπο αυτό οι έμποροι θα πρέπει να ρυθμίσουν με διαφορετικό νομικό καθεστώς τις οφειλές που έχουν δημιουργηθεί μέχρι την 31-12-2023 και με διαφορετικό τις οφειλές που έχουν δημιουργηθεί μετά την ημερομηνία αυτή, με αποτέλεσμα να καλούνται να τηρούν ταυτόχρονα περισσότερες ρυθμίσεις.
Θα έπρεπε στην ψηφισθείσα διάταξη να μπορούν να υπαχθούν όλες οι οφειλές που δημιουργήθηκαν μέχρι τη δημοσίευση του νόμου. Περαιτέρω, θα πρέπει το ισχύον επιτόκιο του 3% (που εφαρμόζεται στις ρυθμίσεις που γίνονται μέσω του Εξωδικαστικού Μηχανισμού Ρύθμισης Οφειλών) να εφαρμόζεται σε όλες ρυθμίσεις, καθώς η επιβάρυνση των οφειλών και των δόσεων με επιτόκια υπερημερίας, διογκώνει έτι περαιτέρω το πρόβλημα και καθιστά τις ρυθμίσεις μη βιώσιμες για την επιχειρηματική κοινότητα.
Ωστόσο η προστασία του εισοδήματος των μικρών εμπόρων και αυτοαπασχολούμενων αποτελεί επείγουσα κοινωνική και οικονομική αναγκαιότητα.
Για το λόγο αυτό προτείνεται:
1.Κατάργηση τεκμαρτής φορολόγησης (Ν. 5073/2023), καθώς με το σύστημα της τεκμαρτής φορολόγησης, το τεκμαρτό εισόδημα αυξάνεται χρόνο με τον χρόνο, ανεξάρτητα από το τζίρο της επιχείρησης, Με τον τρόπο, όμως, μετατρέπεται η φορολογία σε μόνιμο πρόβλημα για τις πολύ μικρές επιχειρήσεις. Η κατάργηση του τεκμαρτού αποτελεί την ελάχιστη αναγκαία διεκδίκηση.
2.Να θεσπιστεί αφορολόγητο όριο σε εισοδήματα μέχρι 12.000 ευρώ για όλους: Αιτούμαστε τη θέσπιση του αφορολόγητου για εισοδήματα έως 12.000 ευρώ.
3.Μείωση φορολογικής κλίμακας: Αιτούμαστε τη μείωση των φορολογικών συντελεστών, προκειμένου οι πολύ μικρές και οι μικρές επιχειρήσεις να μην επιβαρύνονται με υψηλούς φορολογικούς συντελεστές.
4.Μείωση ενεργειακού κόστους: Η ακρίβεια των πρώτων υλών και το αυξημένο ενεργειακό κόστος αποτελούν ένα ακόμα παράγοντα που προκαλεί την οικονομική ασφυξία στον κλάδο των εμπόρων και απειλεί τη βιωσιμότητα των επιχειρήσεων. Η πολιτεία θα πρέπει να λάβει μέτρα προκειμένου να αντιμετωπιστεί η ενεργειακή κρίση και η κατακόρυφη αύξηση του κόστους της ενέργειας.
5.Η θέσπιση νομοθετικού πλαισίου για την ουσιαστική και πάγια προστασία της πρώτης κατοικίας και της επαγγελματικής στέγης από μέτρα αναγκαστικής εκτέλεσης.
Μετά την κατάργηση του Νόμου Κατσέλη, το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο και κυρίως η διαδικασία του Εξωδικαστικού Μηχανισμού Ρύθμισης των Οφειλών, δεν προστατεύει όλους τους πολίτες, αλλά θέτει πολύ συγκεκριμένα κριτήρια και εν τέλει αποτελεί λύση μόνο για έναν μικρό αριθμό οφειλετών, αυτούς που πληρούν τις προϋποθέσεις για τον χαρακτηρισμό τους ως ευάλωτους δανειολήπτες. Είναι άμεση ανάγκη ο επαναυπολογισμός των δόσεων με τον υπολογισμό του ποσού της μηνιαίας δόσης και για κάθε μήνα ξεχωριστά την επιστροφή ή και τον συμψηφισμό των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών, την επαναφορά των πραγμάτων στην πρότερα κατάσταση.
Η ανάγκη για τη θέσπιση ειδικού νόμου, με τον οποίο θα προστατεύεται η πρώτη κατοικία είναι κοινωνικά επιβεβλημένη και επιβάλλεται από τη διάταξη του άρθρου 21 παρ. 4 του Συντάγματος.
Θα πρέπει να ρυθμιστεί νομοθετικά η προστασία της πρώτης κατοικίας καθώς και της επαγγελματικής στέγης από μέτρα αναγκαστικής εκτέλεσης, τόσο από πιστωτικά ιδρύματα και εταιρείες διαχείρισης οφειλών, όσο και έναντι του Δημοσίου και των ασφαλιστικών ταμείων.
Επίσης τα τελευταία χρόνια έχει παρατηρηθεί μια ραγδαία αύξηση στα ενοίκια των επαγγελματικών ακινήτων, η δε αύξηση αυτή έρχεται να προστεθεί σε μια γενικότερη αύξηση του κόστους λειτουργίας των επιχειρήσεων και των προϊόντων, εν μέσω μάλιστα και της ενεργειακής κρίσης. Για το λόγο αυτό θα πρέπει να ληφθούν συγκεκριμένα μέτρα προκειμένου να προστατευθούν οι μισθώτριες επιχειρήσεις και έμποροι.
Ο Εμπορικός Σύλλογος Χανίων προτείνει την αύξηση της ελάχιστης διάρκειας της επαγγελματικής μίσθωσης, από το ισχύον σήμερα διάστημα των τριών ετών, σε έξι χρόνια. Παράλληλα προτείνει την παράταση της διάρκειας του ανώτατου πλαφόν (3%) για την αύξηση των επαγγελματικών μισθώσεων και πέραν του διαστήματος που σήμερα ισχύει, ήτοι και πέραν από τις 31-12-2026. Τα μέτρα αυτά είναι απαραίτητα προκειμένου να καθίστανται βιώσιμες οι επιχειρήσεις και να μην αποτελεί το κόστος ενοικίασης της επαγγελματικής στέγης ανασταλτικό παράγοντα για την άνθιση της επιχειρηματικής δραστηριότητας».
