Η τελευταία εβδομάδα επιβεβαίωσε με τον πιο εμφατικό τρόπο ότι τα δύο ζητήματα που σημάδεψαν πολιτικά την κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη —οι υποκλοπές και η τραγωδία των Τεμπών— δεν ανήκουν στο παρελθόν. Επιστρέφουν επίμονα, κάθε φορά που επιχειρείται μια πολιτική επανεκκίνηση, λειτουργώντας ως μόνιμο βαρίδι.
Το σκηνικό στη Λάρισα, με όσα εκτυλίχθηκαν στη δίκη για τα Τέμπη, δεν είναι απλώς ένα επεισόδιο έντασης. Είναι ένα γεγονός με έντονο συμβολισμό και πολιτικό αποτύπωμα. Ακόμη κι αν υπάρχουν υπερβολές ή σκοπιμότητες, η κυβέρνηση όφειλε να έχει προνοήσει, ώστε να μη δοθεί ούτε πρόσχημα ούτε αμφιβολία για τη σοβαρότητα της διαδικασίας.
Στο μέτωπο των υποκλοπών, η εικόνα είναι διαφορετική αλλά εξίσου ανησυχητική. Θεσμικές και πολιτικές κινήσεις δημιουργούν πίεση, ενώ η στάση της κυβέρνησης δείχνει αδράνεια στο προσκήνιο και θολή διαχείριση στο παρασκήνιο.
Κι όμως, μέσα σε ένα διεθνές περιβάλλον αστάθειας —με γεωπολιτικές εντάσεις, πληθωριστικές πιέσεις και ενεργειακή αβεβαιότητα— η κυβέρνηση εξακολουθεί να διατηρεί ένα κρίσιμο πλεονέκτημα: την εικόνα της σταθερότητας. Οι πολίτες δεν «επιβραβεύουν» την τελειότητα, αλλά την αίσθηση ότι υπάρχει μια στοιχειώδης σοβαρότητα στη διαχείριση.
Και εδώ αναδεικνύεται η μεγάλη αντίφαση. Τη στιγμή που η κυβέρνηση ανακτά μέρος της αξιοπιστίας της, επανέρχονται εισηγήσεις για πρόωρες εκλογές. Μια επιλογή που, αν εξεταστεί ψύχραιμα, μοιάζει περισσότερο με παγίδα παρά με ευκαιρία.
Πρώτον, δεν υπάρχει σταθερό εκλογικό πλεονέκτημα. Οι όποιες δημοσκοπικές βελτιώσεις είναι εύθραυστες και συγκυριακές. Δεν συνιστούν «κύμα», αλλά πρόσκαιρη ανάσα.
Δεύτερον, το timing είναι λάθος. Η χώρα βρίσκεται σε περίοδο πολλαπλών μεταβάσεων και αβεβαιότητας. Μια εκλογική διαδικασία τώρα θα ενίσχυε το ρίσκο, αντί να το μειώσει.
Τρίτον —και πιο κρίσιμο— μια εκλογική αναμέτρηση θα μεταφέρει τη συζήτηση από τη διαχείριση κρίσεων, όπου η κυβέρνηση εμφανίζεται ισχυρή, σε έναν απολογισμό όπου κυριαρχούν τα πιο αδύναμα σημεία της: τα Τέμπη και οι υποκλοπές.
Υπάρχει όμως και μια βαθύτερη διάσταση. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει επενδύσει πολιτικά στο προφίλ του θεσμικού και προβλέψιμου ηγέτη. Μια αιφνιδιαστική προσφυγή στις κάλπες θα αναιρούσε ακριβώς αυτό το αφήγημα.
Όσοι εισηγούνται «εκλογές τώρα» είτε δεν κατανοούν τη συγκυρία είτε την κατανοούν πολύ καλά. Στην πρώτη περίπτωση πρόκειται για πολιτική αφέλεια. Στη δεύτερη, για συνειδητή παγίδευση. Σε κάθε περίπτωση, το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο: ένα βήμα προς την αποσταθεροποίηση — και όχι προς την ενίσχυση της πολιτικής κυριαρχίας.
