Επιβράδυνση της παγκόσμιας οικονομίας το 2026

Ελαφρά επιβράδυνση της παγκόσμιας οικονομίας προβλέπει η πρόσφατη έκθεση της EY-Parthenon, 2026 Global Economic Outlook, με το παγκόσμιο ΑΕΠ να αναπτύσσεται κατά 3,1% το 2026, από 3,3% τα προηγούμενα δύο έτη. Ωστόσο, παρά τις ισχυρές πιέσεις, η παγκόσμια οικονομία επιδεικνύει αξιοσημείωτη ανθεκτικότητα, σύμφωνα με την ανάλυση του βραχίονα χρηματοοικονομικών συμβούλων, εταιρικής στρατηγικής και υποστήριξης συναλλαγών της EY.

Στις ανεπτυγμένες οικονομίες, η ανάπτυξη αναμένεται να επιβραδυνθεί περαιτέρω το 2026, λόγω συνδυασμού δομικών και κυκλικών προκλήσεων, όπως η γήρανση του πληθυσμού και οι προστατευτικές πολιτικές. Στις αναδυόμενες αγορές, αντίστοιχα, η ανάπτυξη αναμένεται να μειωθεί ελαφρά, με ανομοιογένειες ανάμεσα σε χώρες όπως η Ινδία, η Κίνα και διάφορες οικονομίες της Λατινικής Αμερικής.

Σύμφωνα με την ανάλυση, παρότι η παγκόσμια ζήτηση παραμένει, σε γενικές γραμμές, ανθεκτική, το επιχειρηματικό τοπίο καθορίζεται από πέντε δυνάμεις που βρίσκονται, σε μεγάλο βαθμό, εκτός του ελέγχου των εταιρειών:

1. Εμπόριο και γεωοικονομικές αναδιατάξεις

Οι επιχειρήσεις αντιμετωπίζουν πλέον τους δασμούς ως διαρθρωτικό κόστος, και όχι ως παροδικό φαινόμενο. Για τα στελέχη των επιχειρήσεων, προτεραιότητες αποτελούν η διαφοροποίηση των προμηθευτών, η ανάπτυξη στρατηγικών αντιμετώπισης πιθανών νέων δασμών και η προετοιμασία για διαταραχές στην πλευρά της προσφοράς, που πιθανότατα θα παραμείνουν και δε θα μειωθούν.

2. Τεχνητή νοημοσύνη: παραγωγικότητα και επενδύσεις

Η τεχνητή νοημοσύνη λειτουργεί ως το ισχυρότερο αντίβαρο στην επιβράδυνση της παγκόσμιας ανάπτυξης. Οι επενδύσεις στο AI ενισχύουν την παραγωγικότητα και μετασχηματίζουν την αγορά εργασίας, επιταχύνουν την καινοτομία και στηρίζουν την οικονομική δραστηριότητα. Οι επιχειρήσεις θα πρέπει να επιταχύνουν την υιοθέτηση της τεχνητής νοημοσύνης με τρόπους που αυξάνουν την παραγωγικότητα, και, παράλληλα, να διαχειριστούν τον επαναπροσανατολισμό των δεξιοτήτων και την επέκταση των λειτουργικών υποδομών που απαιτούνται για την υποστήριξη του AI σε κλίμακα.

3. Αγορές σε διαρκή μεταβλητότητα

Το χρηματοπιστωτικό περιβάλλον χαρακτηρίζεται από αυξημένη αβεβαιότητα, με μεταβαλλόμενα επιτόκια, συναλλαγματικές ισοτιμίες και τιμές εμπορευμάτων. Η απόκλιση μεταξύ βραχυπρόθεσμων και μακροπρόθεσμων επιτοκίων, αυξάνει το κόστος χρηματοδότησης και περιορίζει τις επενδυτικές αποφάσεις, ενώ η μεταβλητότητα αναμένεται να παραμείνει διαρθρωτικό χαρακτηριστικό της περιόδου. Σε αυτό το περιβάλλον, οι επιχειρήσεις θα πρέπει να διασφαλίζουν ισχυρούς ισολογισμούς, πιο ευέλικτες στρατηγικές αντιστάθμισης κινδύνου και πιο πειθαρχημένη προσέγγιση στις επενδύσεις και τη διαχείριση ρευστότητας.

4. Δημοσιονομικοί περιορισμοί και υψηλό χρέος

Τα υψηλά επίπεδα δημόσιου χρέους και τα αυξημένα κόστη εξυπηρέτησής του, περιορίζουν τη δημοσιονομική ευελιξία πολλών οικονομιών. Οι κυβερνήσεις καλούνται να ισορροπήσουν ανάμεσα στη στήριξη της ανάπτυξης, τις στρατηγικές επενδύσεις (όπως στην άμυνα και την τεχνολογία) και τη διασφάλιση της βιωσιμότητας των δημοσιονομικών. Για τις επιχειρήσεις, αυτά υποδηλώνουν ένα περιβάλλον στο οποίο η δημοσιονομική πολιτική θα έχει περιορισμένη ικανότητα να απορροφά τα σοκ, ενώ οι αυξημένες φορολογικές υποχρεώσεις, τα πιο στοχευμένακίνητρα και η μεγαλύτερη εξάρτηση από τις επενδύσεις του ιδιωτικού τομέα, αναμένεται να διαμορφώσουν την επόμενη δεκαετία.

5. Δημογραφικές αλλαγές και έλλειψη ταλέντου

Η γήρανση των πληθυσμών και η μείωση του εργατικού δυναμικού, αναδεικνύονται σε κρίσιμες προκλήσεις για την παγκόσμια οικονομία. Η συμμετοχή του πληθυσμού στην αγορά εργασίας μειώνεται στις περισσότερες ανεπτυγμένες οικονομίες. Οι περιορισμοί στη μετανάστευση, που παλαιότερα αντιστάθμιζε αυτές τις τάσεις, επιτείνουν το πρόβλημα. Αυτές οι αλλαγές περιορίζουν την ανάπτυξη του ΑΕΠ και εντείνουν την ανάγκη για βελτίωση της παραγωγικότητας μέσω αυτοματοποίησης και υιοθέτησης του AI. Για τις επιχειρήσεις, οι δημογραφικές τάσεις οδηγούν στην ανάγκη αυτοματοποίησης, επανακατάρτισης και ανασχεδιασμού της αξιοποίησης του ανθρώπινου κεφαλαίου.

Το 2026 σηματοδοτεί την είσοδο σε μια περίοδο διαρκούς προσαρμογής. Σύμφωνα με την ανάλυση της EY-Parthenon, για τις επιχειρήσεις, κύριες προτεραιότητες αυτόν τον χρόνο, θα είναι οι ακόλουθες:

• Ενίσχυση της ανθεκτικότητας των εφοδιαστικών αλυσίδων, μέσω διαφοροποίησης των προμηθευτών, περιφερειακής κατανομής και σχεδιασμού κινδύνου βάσει σεναρίων.
• Επιτάχυνση της υιοθέτησης της τεχνητής νοημοσύνης για την αντιμετώπιση ελλείψεων εργατικού δυναμικού, τη μείωση του κόστους και τη βελτίωση της λήψης αποφάσεων
• Αναθεώρηση της στρατηγικής κεφαλαίου, σε έναν κόσμο με σταθερά υψηλότερα επιτόκια και μεταβλητότητα των ισοτιμιών.
• Ενσωμάτωση της δημοσιονομικής και κανονιστικής αβεβαιότητας στις επενδυτικές και τιμολογιακές αποφάσεις.
• Ανάπτυξη μακροπρόθεσμων στρατηγικών για το ανθρώπινο δυναμικό που συνδυάζουν αυτοματοποίηση, εκπαίδευση και στρατηγικό σχεδιασμό του ανθρώπινου κεφαλαίου.