Η ελληνική οινοπαραγωγή κατέγραψε το 2025 σημαντική αύξηση της τάξης του 16,8%, φτάνοντας τα 1,6 εκατ. εκατόλιτρα, έπειτα από δύο ιδιαίτερα αδύναμες χρονιές (2023–2024). Η βελτίωση αποδίδεται κυρίως στις πιο ήπιες καιρικές συνθήκες και στον περιορισμό των ακραίων φαινομένων, σύμφωνα με στοιχεία της International Organisation of Vine and Wine (OIV).
Παρά τη θετική αυτή εξέλιξη, η εικόνα παραμένει προβληματική, καθώς η παραγωγή εξακολουθεί να υπολείπεται σημαντικά των ιστορικών επιπέδων της χώρας, τα οποία κυμαίνονται συνήθως μεταξύ 2 και 4 εκατ. εκατολίτρων.
Διαρθρωτικά προβλήματα στον κλάδο
Σύμφωνα με την ΚΕΟΣΟΕ, ο τομέας αντιμετωπίζει χρόνιες αδυναμίες, όπως:
- εγκατάλειψη περίπου του 30% του αμπελώνα την τελευταία 15ετία,
- μείωση των καλλιεργούμενων εκτάσεων,
- μικρό μέγεθος εκμεταλλεύσεων,
- περιορισμένη παραγωγική δυναμικότητα.
Σε σχετική τοποθέτηση, ο Μαργαρίτης Σχοινάς επισήμανε ότι, παρά την άνοδο των εξαγωγών, οι διαρθρωτικές αδυναμίες του κλάδου παραμένουν έντονες.
Σε σύγκριση με τον μέσο όρο της τελευταίας πενταετίας, η ελληνική παραγωγή εμφανίζεται μειωμένη κατά περίπου 15% την περίοδο 2025–2026.
Η θέση της Ελλάδας διεθνώς
Σε παγκόσμια κατάταξη, η Ελλάδα βρίσκεται στην 20ή θέση στην παραγωγή κρασιού. Πρωταγωνιστούν η Ιταλία, η Γαλλία και η Ισπανία.
Η Ελλάδα συγκαταλέγεται επίσης στις χώρες που σημείωσαν αύξηση παραγωγής, μαζί με τη Βραζιλία, τη Μολδαβία, τη Νέα Ζηλανδία, τη Νότια Αφρική, την Αυστρία, τη Ρωσία και την Ουγγαρία.
Παγκόσμια εικόνα: χαμηλή παραγωγή και πτώση κατανάλωσης
Σύμφωνα με την έκθεση του International Organisation of Vine and Wine (OIV), η παγκόσμια παραγωγή το 2025 εκτιμάται στα 227 εκατ. εκατόλιτρα, παραμένοντας σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα για τρίτη συνεχόμενη χρονιά.
Παράλληλα:
- η παγκόσμια έκταση αμπελώνων μειώθηκε κατά 0,8%,
- η κατανάλωση υποχώρησε στα 208 εκατ. εκατόλιτρα, στο χαμηλότερο επίπεδο από το 2000,
- οι εξαγωγές μειώθηκαν κατά 4,7% σε όγκο και 6,7% σε αξία.
Η πτώση αποδίδεται τόσο σε διαρθρωτικές αλλαγές στις ώριμες αγορές όσο και σε οικονομικές πιέσεις στην αγοραστική δύναμη, ενώ ενισχύεται η αβεβαιότητα στο διεθνές εμπόριο λόγω εμπορικών εντάσεων και δασμών.
Παρά τη μείωση των όγκων, η διεθνοποίηση του κλάδου παραμένει υψηλή, με σχεδόν το 50% της παγκόσμιας κατανάλωσης να αφορά κρασί που καταναλώνεται εκτός χώρας παραγωγής.
Πηγή: newmoney.gr
