Οι εργαζόμενοι του ειδικού προγράμματος 4.000 της ΔΥΠΑ που εργάζονται στο Βενιζέλειο Νοσοκομείο –και αντίστοιχα σε όλα τα δημόσια νοσοκομεία της χώρας– βρίσκονται σήμερα, μετά από 8 ολόκληρα χρόνια συνεχούς εργασίας, αντιμέτωποι με την απόλυση. Οι συμβάσεις έληξαν, καθώς η δημοσίευση του ΦΕΚ ανανέωσης είναι «καθοδόν» με ευθύνη των αρμόδιων Υπουργείων και τη ΔΥΠΑ.
Η κυβέρνηση γνώριζε εδώ και μήνες τι συμβαίνει και επέλεξε συνειδητά να μην κάνει τίποτα. Οι υποσχέσεις περί «λύσης» και «αναμονής» αποδείχθηκαν για ακόμη μία φορά κενό γράμμα. Η Δημόσια Υγεία αντιμετωπίζεται ως πεδίο αδιαφορίας και εμπαιγμού.
Όταν πρόκειται για απευθείας αναθέσεις, εργολαβίες, ημετέρους και «δικά τους παιδιά», τα ΦΕΚ υπογράφονται σε χρόνο ρεκόρ. Όταν όμως πρόκειται για χιλιάδες εργαζόμενους που κρατούν όρθια τα νοσοκομεία, τότε όλα «κολλάνε». Αυτή είναι η πραγματική τους προτεραιότητα.
Δεν τους καίγεται καρφάκι που σήμερα οι εργαζόμενοι αυτοί δε μπορούν να προσέλθουν στην εργασία τους, αφού οι συμβάσεις τους έχουν λήξει. Δεν τους ενδιαφέρει ότι τα προγράμματα των νοσοκομείων γίνονται άνω–κάτω, ότι τμήματα απορρυθμίζονται πλήρως και ότι θα κληθούν να καλύψουν τα κενά εργαζόμενοι που κανονικά είχαν ρεπό – αν φυσικά καλυφθούν, μέσα σε συνθήκες τραγικής και χρόνιας υποστελέχωσης.
Ξεκαθαρίζουμε:
Δεν δεχόμαστε απλήρωτη εργασία. Δεν δεχόμαστε εργασία χωρίς σύμβαση.
Κανένας εργαζόμενος δε νομιμοποιείται να βρίσκεται στο πόστο του χωρίς υπογεγραμμένη σύμβαση και δημοσιευμένο ΦΕΚ. Η ευθύνη για το χάος που δημιουργείται βαραίνει αποκλειστικά την κυβέρνηση και τα αρμόδια Υπουργεία.
Οι εργαζόμενοι των προγραμμάτων της ΔΥΠΑ καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες στα δημόσια νοσοκομεία. Είναι αναπόσπαστο κομμάτι της λειτουργίας τους. Χωρίς αυτούς, η κατάσταση γίνεται εκρηκτική. Παρ’ όλα αυτά, μετά από 8 χρόνια εργασίας, συνεχίζουν να βιώνουν μισθολογική και εργασιακή αδικία: χωρίς αναγνώριση προϋπηρεσίας, χωρίς αναγνώριση μεταπτυχιακών τίτλων, χωρίς επιδόματα τέκνων και παραμεθορίου, χωρίς καμία προοπτική μονιμοποίησης.
Αυτή η πολιτική δεν είναι τυχαία. Είναι η συνειδητή επιλογή γενίκευσης των ελαστικών εργασιακών σχέσεων, της ανακύκλωσης της ανεργίας και της λειτουργίας των δημόσιων νοσοκομείων με όρους αγοράς: λιγότερο προσωπικό, φθηνότερη εργασία, περισσότερη εξουθένωση.
Η αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην υπογραφή της Κοινής Υπουργικής Απόφασης για το ειδικό πρόγραμμα των 4.000 θέσεων δεν αποτελεί «τεχνικό πρόβλημα». Πρόκειται για καθαρή πολιτική απόφαση. Ένα πρόγραμμα επαναλαμβανόμενο, γνωστό και απολύτως αναγκαίο, που θα έπρεπε ήδη να έχει ολοκληρωθεί. Οι εργαζόμενοι και τα νοσοκομεία δεν μπορούν να είναι όμηροι της κυβερνητικής ανευθυνότητας.
ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:
➢ Καμία απόλυση εργαζομένου. Άμεση νομοθετική ρύθμιση για τη μετατροπή όλων των συμβάσεων στις δημόσιες μονάδες υγείας σε αορίστου χρόνου, με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα.
➢ Ίση αμοιβή για ίση εργασία. Οι εργαζόμενοι των προγραμμάτων της ΔΥΠΑ να αμείβονται όπως όλοι οι υπόλοιποι εργαζόμενοι στο Δημόσιο.
➢ Πλήρη αναγνώριση της προϋπηρεσίας και των μεταπτυχιακών τίτλων σπουδών, καθώς και καταβολή επιδομάτων τέκνων και παραμεθορίου.
Η Δημόσια Υγεία δεν αντέχει άλλες καθυστερήσεις.
Οι εργαζόμενοι δεν είναι αριθμοί ούτε αναλώσιμοι.
ΤΩΡΑ λύση – ΤΩΡΑ τέλος στην κοροϊδία.
