Η φορολογική διοίκηση περνά σε πιο επιθετική φάση όσον αφορά την είσπραξη ληξιπρόθεσμων χρεών, ενεργοποιώντας μαζικά μέτρα αναγκαστικής εκτέλεσης και αυξάνοντας σημαντικά την πίεση προς τους οφειλέτες. Τα πρόσφατα στοιχεία αποτυπώνουν μια κατάσταση που δεν αφήνει περιθώρια εφησυχασμού, καθώς τα μέτρα εφαρμόζονται πλέον σε μεγάλη κλίμακα.
Στα τέλη του 2025, ο συνολικός αριθμός πολιτών και επιχειρήσεων με οφειλές προς το Δημόσιο ανήλθε σε 3,71 εκατομμύρια. Από αυτούς, πάνω από 2,3 εκατομμύρια βρίσκονται σε καθεστώς όπου μπορούν να επιβληθούν μέτρα είσπραξης, ενώ ήδη περίπου 1,66 εκατομμύρια έχουν υποστεί αναγκαστικές ενέργειες. Με άλλα λόγια, σχεδόν επτά στους δέκα υπόχρεους που μπορούν να βρεθούν αντιμέτωποι με μέτρα, έχουν ήδη ενταχθεί σε αυτά.
Κυρίαρχο εργαλείο αποτελεί η κατάσχεση χρημάτων μέσω τρίτων, όπως τραπεζικοί λογαριασμοί, ενοίκια ή άλλες πηγές εισοδήματος. Μόνο μέσα στο 2025 επιβλήθηκαν πάνω από μισό εκατομμύριο τέτοιες ενέργειες, καταδεικνύοντας τη σαφή ενίσχυση της εισπρακτικής δραστηριότητας σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος.
Συνολικά, τα μέτρα που εφαρμόστηκαν ξεπέρασαν τις 528.000 περιπτώσεις και περιλάμβαναν, πέρα από κατασχέσεις, πλειστηριασμούς, εγγραφές υποθηκών και ακόμη και ποινικές διαδικασίες. Παράλληλα, αυξήθηκαν και οι υποθέσεις που διαβιβάστηκαν στις αρμόδιες αρχές για πιθανό ξέπλυμα χρήματος, δείχνοντας τη διεύρυνση των εργαλείων που χρησιμοποιούνται.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στους μεγαλοοφειλέτες, με εξειδικευμένες υπηρεσίες να διαχειρίζονται περιπτώσεις υψηλών οφειλών. Μέσα στο 2025, από αυτές τις στοχευμένες ενέργειες εισπράχθηκαν πάνω από 1 δισεκατομμύριο ευρώ, σημειώνοντας σημαντική αύξηση σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά.
Την ίδια στιγμή, αυξάνονται εντυπωσιακά και τα χρέη που χαρακτηρίζονται ως δύσκολα εισπράξιμα. Το 2025 το ποσό αυτής της κατηγορίας εκτινάχθηκε στα 7,9 δισεκατομμύρια ευρώ, κυρίως λόγω μεγάλων εκκρεμών υποθέσεων. Ωστόσο, ο χαρακτηρισμός αυτός δεν συνεπάγεται διαγραφή, καθώς το Δημόσιο διατηρεί το δικαίωμα να τα διεκδικήσει στο μέλλον.
Για τους οφειλέτες αυτής της κατηγορίας, οι συνέπειες είναι σημαντικές: περιορισμένη πρόσβαση σε φορολογική ενημερότητα, δεσμεύσεις περιουσιακών στοιχείων και παράταση του χρόνου παραγραφής έως και δέκα χρόνια.
Παρόμοια εικόνα παρατηρείται και στον τομέα των τελωνειακών οφειλών, όπου η πλειονότητα των υπόχρεων έχει ήδη τεθεί υπό αναγκαστικά μέτρα, ενώ τα ποσά που θεωρούνται άμεσα εισπράξιμα παραμένουν ιδιαίτερα υψηλά.
Συνολικά, η εικόνα δείχνει μια φορολογική πολιτική που κινείται με αυξημένη ένταση, αξιοποιώντας κάθε διαθέσιμο μέσο για την ενίσχυση των δημόσιων εσόδων.
Πηγή: newmoney
