Εφημερεύοντα
Κίνηση
Καιρός
Οι πληροφορίες για “ψύχρανση” των σχέσεων μεταξύ Κασσελάκη και του πολιτικού του μέντορα Παύλου Πολάκη που “φούντωσαν” κατά την Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ και το επεισόδιο με τη διαφωνία του Χανιώτη βουλευτή για την υπερψήφιση του γάμου ομοφύλων, ολοένα και πληθαίνουν, βάσει και πραγματικών πλέον, “θερμών” περιστατικών.
Σύμφωνα με επιβεβαιωμένες πληροφορίες από παριστάμενους, κατά τη συνεδρίαση του προεδρείου της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ χθες, σημειώθηκε νέα “έκρηξη” στις σχέσεις των άλλοτε στενών συνεργατών, με τον Στέφανο Κασσελάκη να δηλώνει στον Π. Πολάκη: “Αν δεν σου αρέσει, να φύγεις”.
Η απεύθυνση του Στ. Κασσελάκη στον Πολάκη φέρεται να ήρθε ως απάντησή του στην κριτική που άσκησε ο βουλευτής και υπερτομεάρχης του ΣΥΡΙΖΑ για έλλειμμα σθεναρής αντιπολίτευσης απέναντι στην Κυβέρνηση.
Επιβεβαιώνονται κατά πως φαίνεται, οι πληροφορίες που μετέδωσε το Capital.gr σε πρόσφατο δημοσίευμά του, Προς απόσυρση (;) ο Πολάκης:
“Η συνεργασία του Στέφανου Κασσελάκη με τον πολιτικό του “μέντορα” και υπερτομεάρχη Παύλο Πολάκη δεν διάγει, εδώ και λίγο καιρό, τις πιο ανέφελες μέρες της.
Αυτό γνωστοποιήθηκε έπειτα από μια Πολιτική Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ όπου ο Χανιώτης βουλευτής περιέγραψε την αντίθεσή του με το νομοσχέδιο των ομοφύλων και επικυρώθηκε με πρωτοβουλία του ίδιου του Στέφανου Κασσελάκη, την επόμενη ημέρα, στην Κεντρική Επιτροπή, με τη “διαρροή” πως ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ τον απείλησε με διαγραφή εάν δεν υπερψήφιζε το νομοσχέδιο για τον γάμο ομοφύλων.
Μια αναφορά του κ. Κασσελάκη στο κλείσιμο των εργασιών της Κ.Ε., λίγες ώρες μετά, εκλήφθηκε ως σήμα “ανακωχής” προς τον Πολάκη, σε πείσμα πληροφοριών από αρμόδιες πηγές που εξηγούσαν: “Δεν είναι κανένα σήμα ανακωχής”. Μάλλον είχαν δίκιο.
Η επίμαχη αναφορά που εκλήφθηκε ως σινιάλο λήξης της μεταξύ τους κόντρας με πρωτοβουλία της ηγεσίας ήταν πως “εάν δεν τύχαινε να γνωρίζω τον Καπνισάκη και τον Πολάκη, δεν θα ήμουν στον ΣΥΡΙΖΑ”. Ειπώθηκε ως επιχείρημα γιατί θα πρέπει η εκλογή των ευρωβουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ να είναι προϊόν εσωκομματικού δημοψηφίσματος και δεν είχε αξιολογική σημασία, διευκρίνιζαν πηγές με γνώση των εσωτερικών ισορροπιών.