Φινετσάτος, με παράστημα που ξεχώριζε, ηθικός, πάντα ευγενής και γλυκός, ο Γιώργος Γαβριηλίδης ήταν ένας από τους «δευτεραγωνιστές» της χρυσής εποχής του σινεμά που άφησε ανεξίτηλο το αποτύπωμά του. Χωρίς να «κλέψει» την λάμψη των των μεγάλων πρωταγωνιστών στο πλευρό των οποίων έπαιζε, ο Γιώργος Γαβριηλίδης έγραψε τη δική του λαμπρή πορεία, μπροστά από τις κάμερες αλλά και πάνω στο σανίδι.
Ο ηθοποιός έφυγε από τη ζωή, σαν σήμερα, στις 23 Ιουλίου 1982 σε ηλικία 74 χρόνων. Ο Γιώργος Γαβριηλίδης, γεννήθηκε στην Αθήνα στις 3 Απριλίου του 1908. Η υποκριτική ήταν στο αίμα του. Γιος των ηθοποιών Περικλή και Αγγελικής Γαβριηλίδη, ήταν σχεδόν προδιαγεγραμμένη η επαγγελματική του πορεία.
Η αγάπη για την υποκριτική, γεννήθηκε από πολύ νωρίς, αφού ανέβηκε στο σανίδι στο πλευρό των γονιών του, υποδυόμενος παιδικούς ρόλους. Αμέσως μετά το σχολείο σπούδασε στην Επαγγελματική Σχολή Θεάτρου, από την οποία αποφοίτησε με έπαινο.
Η πρώτη εμφάνιση στο σανίδι
Στο θεατρικό σανίδι ανέβηκε σε ηλικία σχεδόν 18 ετών κάνοντας το επαγγελματικό του ντεμπούτο με το έργο του Γρηγόριου Ξενόπουλου «Ο Ψυχοπατέρας», το 1925. Στις αρχές της δεκαετίας του 1930, διεύρυνε την καλλιτεχνική του γκάμα συμμετέχοντας σε οπερέτες, μουσικοχορευτικές παραστάσεις και επιθεωρήσεις, ενώ το 1933 σημείωσε την πρώτη του μεγάλη επιτυχία στο Θέατρο Κοτοπούλη με την παράσταση «Κοσμική Κίνησις».
Ο «κακός δρόμος» του κινηματογράφου
Μπορεί το πρώτο του βήμα στο κινηματογράφο να ήταν με την συμμετοχή του στην ταινία «Ο κακός δρόμος», το 1933, που γυρίστηκε στην Κωνσταντινούπολη από τον θίασο της Μαρίκας Κοτοπούλη, ωστόσο ο επαγγελματικός δρόμος του Γιώργου Γαβριηλίδη, κάθε άλλο παρά κακός ήταν.
Στα χρόνια που ακολούθησαν ο ένας ρόλος διαδεχόταν τον άλλον και ο Γιώργος Γαβριηλίδης υπηρετούσε με την ίδια άνεση όλα τα είδη, από την κωμωδία μέχρι το δράμα.
Η ώριμη επιστροφή στη μεγάλη οθόνη
Όταν πια είχε ωριμάσει και αφού είχαν περάσει 24 χρόνια, ο Γιώργος Γαβριηλίδης επέστρεψε στον κινηματογράφο. Η αριστοκρατική του εμφάνιση και το επιβλητικό και προσηνές παρουσιαστικό του ήταν αυτό που αναζητούσαν, οι σκηνοθέτες και οι παραγωγοί της εποχής.
Στο πρόσωπό του, βρήκαν τον ιδανικό «αριστοκρατικό» δευτεραγωνιστή. Άλλοτε αφελής, άλλοτε εύπορος αστός, αλλά πάντα καλόκαρδος, υποδυόταν τον πατέρα, τον θείο ή ήταν ο αιώνιος υποψήφιος γαμπρός.
Η ερμηνευτική του δεινότητα αποτυπώνεται άψογα στις περισσότερες από τις 40 ταινίες που συμμετείχε και στάθηκε επάξια δίπλα στα λεγόμενα «ιερά τέρατα» της εποχής.
Χαρακτηριστικές παραμένουν οι συμμετοχές του σε μερικές από τις πιο διαχρονικές ταινίες του ελληνικού σινεμά, οι οποίες προβάλλονται μέχρι και σήμερα, όπως: «Ένας ήρωας με παντούφλες», «Υπάρχει και φιλότιμο», «Η γυναίκα μου τρελάθηκε», «Στουρνάρα 288», «Το ξύλο βγήκε από τον παράδεισο», «Ο Ηλίας του 16ου», «Κορίτσια για φίλημα», «Μια Ιταλίδα απ’ την Κυψέλη».
Ο κρυφός δεσμός με τη Μαρίκα Κρεβατά που νίκησε τον χρόνο
Ο Γιώργος Γαβριηλίδης δεν είχε απασχολήσει με την προσωπική του ζωή τα μέσα της εποχής και «μιλούσε» πάντα μέσα από τις δουλειές του. Ωστόσο, η καρδιά του άνηκε σε μια γυναίκα, την επίσης ηθοποιό, Μαρίκα Κρεβατά. Οι δυο τους υπήρξαν ένα από τα αγαπημένα και διακριτικά ζευγάρια της εποχής που όμως είχαν κρατήσει το ρομάντζο τους κρυφό για περισσότερα από δέκα χρόνια.
Η «βελούδινη» Μαρίκα Κρεβατά και ο αριστοκράτης Γιώργος Γαβριηλίδης κρατούσαν τον έρωτά τους επτάσφραγιστο μυστικό, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.
Μετά τον σύντομο γάμο της με τον Άγγελο Μαυρόπουλο, με τον οποίο απέκτησε την κόρη της, Γκέλυ, η Μαρίκα Κρεβατά γνώρισε τη δεκαετία του ’40 τον άνθρωπο που έμελε να γίνει ο άντρας της ζωής της, τον Γιώργο Γαβριηλίδη.
Οι δυο τους έκαναν δεσμό αλλά τον κράτησαν κρυφό μέχρι το 1955. Τότε, στον γάμο της Γκέλυς Μαυροπούλου, η Μαρίκα Κρεβατά αποφάσισε να γνωστοποιήσει και επίσημα επίσημα στον κύκλο της τον δεσμό της με τον Γιώργο Γαβριηλίδη. Λίγο καιρό αργότερα παντρεύτηκαν, σφραγίζοντας με αυτόν τον τρόπο έναν δεσμό που είχε ήδη αντέξει στα χρόνια και μακριά από τα «πρέπει» της εποχής.
Δεν σταμάτησε να τον γυρεύει
Ο Γιώργος Γαβριηλίδης, πέθανε το 1982 και η σύζυγός του Μαρίκα Κρεβατά βυθίστηκε στο πένθος. Σύμφωνα με τα όσα έχουν γίνει γνωστά, στα τελευταία χρόνια της ζωής της, η μνήμη της την πρόδιδε, όμως δεν σταμάτησε στιγμή να γυρεύει τον σύζυγό της, ρωτώντας την κόρη της με παιδική λαχτάρα: «Πού είναι ο Γιώργος;».
