Μια νέα δυνατότητα προστασίας της κύριας κατοικίας αποκτούν από τις 21 Σεπτεμβρίου οι οφειλέτες που εντάσσονται στον εξωδικαστικό μηχανισμό. Το νέο πλαίσιο δίνει τη δυνατότητα ρύθμισης των χρεών, με παράλληλη διατήρηση της κύριας κατοικίας, ενώ προβλέπει τη ρευστοποίηση άλλων ακινήτων που ανήκουν στον οφειλέτη.
Η ρύθμιση αφορά κυρίως όσους διαθέτουν περισσότερα ακίνητα. Στο πλαίσιο της διαδικασίας, οι τράπεζες και οι εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων μπορούν να καταθέσουν αντιπρόταση, ζητώντας την πώληση περιουσιακών στοιχείων όπως δεύτερη κατοικία, εξοχικό ή οικόπεδο, στον βαθμό που αυτό κρίνεται απαραίτητο για την ικανοποίηση των πιστωτών.
Παράλληλα, για τον υπολογισμό των δόσεων της ρύθμισης θα λαμβάνεται υπόψη μόνο η αξία της κύριας κατοικίας. Η αντιπρόταση των πιστωτών είναι κατά κανόνα προαιρετική, ενώ σε ορισμένες κατηγορίες οφειλετών προβλέπεται ως υποχρεωτική. Ο οφειλέτης, πάντως, έχει τη δυνατότητα να την αποδεχθεί ή να την απορρίψει.
Ειδικές προβλέψεις υπάρχουν και όταν η κύρια κατοικία ανήκει εξ αδιαιρέτου σε συνοφειλέτη ή εγγυητή. Σε αυτή την περίπτωση, για να εφαρμοστεί η ρύθμιση, απαιτείται η συμμετοχή του συγκεκριμένου προσώπου στην αίτηση και η υπογραφή της σύμβασης αναδιάρθρωσης.
Τι ισχύει για την προστασία της κύριας κατοικίας
Με την υπογραφή της σύμβασης αναδιάρθρωσης ενεργοποιείται η προστασία της κύριας κατοικίας από μέτρα αναγκαστικής εκτέλεσης, όσο ο οφειλέτης τηρεί κανονικά τους όρους της ρύθμισης.
Οι πιστωτές που δεσμεύονται από τη συμφωνία δεν μπορούν να προχωρήσουν σε νέα διαδικασία αναγκαστικής εκτέλεσης στην κύρια κατοικία, να επιβάλουν ασφαλιστικά μέτρα ή να εγγράψουν νέα υποθήκη. Ωστόσο, τα βάρη που έχουν ήδη εγγραφεί στο ακίνητο δεν διαγράφονται.
Η προστασία παύει να ισχύει εάν ο οφειλέτης δεν τηρήσει τη συμφωνία. Σε αυτή την περίπτωση, οι πιστωτές μπορούν να επανεκκινήσουν τα προβλεπόμενα μέτρα αναγκαστικής εκτέλεσης.
Με ποιον τρόπο θα εκποιούνται τα άλλα ακίνητα
Η διαδικασία πώλησης των υπόλοιπων ακινήτων θα προβλέπεται στη σύμβαση αναδιάρθρωσης, η οποία λειτουργεί ως εκτελεστός τίτλος.
Την έναρξη της διαδικασίας αναλαμβάνει ο χρηματοδοτικός φορέας με την υψηλότερη ενυπόθηκη απαίτηση. Εφόσον δεν υπάρχει ενυπόθηκος δανειστής, τη διαδικασία ξεκινά ο πιστωτής με τη μεγαλύτερη απαίτηση.
Ο ηλεκτρονικός πλειστηριασμός μπορεί να οριστεί από 40 έως 60 ημέρες μετά τη σύνταξη της σχετικής έκθεσης από τον δικαστικό επιμελητή, ενώ ο Αύγουστος δεν υπολογίζεται στην προθεσμία.
Η τιμή πρώτης προσφοράς καθορίζεται με βάση την αξία του ακινήτου που έχει προσδιοριστεί στο πλαίσιο του εξωδικαστικού μηχανισμού.
Εάν ο πιστωτής που έχει τη μεγαλύτερη απαίτηση δεν κινήσει τη διαδικασία μέσα σε τρεις μήνες από την υπογραφή της σύμβασης ή εάν η διαδικασία αποτύχει για δεύτερη φορά χωρίς σοβαρό λόγο, μπορεί να αναλάβει την εκποίηση άλλος πιστωτής που συμμετέχει στη ρύθμιση, χωρίς να απαιτείται προηγούμενη δικαστική άδεια.
Ποιοι μπορούν να επιστρέψουν στον εξωδικαστικό
Το νέο πλαίσιο προβλέπει επίσης μια δεύτερη ευκαιρία για ορισμένους οφειλέτες που είχαν χάσει προηγούμενη ρύθμιση.
Για διάστημα έξι μηνών από την έναρξη ισχύος της σχετικής διάταξης, μπορούν να υποβάλουν νέα αίτηση όσοι είχαν αθετήσει παλαιότερη σύμβαση του εξωδικαστικού επειδή δεν κατέβαλαν τις προβλεπόμενες δόσεις, εφόσον πληρούν τις προϋποθέσεις του νόμου.
Η δυνατότητα αυτή αφορά, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, και οφειλέτες που είχαν στο παρελθόν προσφύγει στις διατάξεις του νόμου Κατσέλη.
Στα 5.000 ευρώ το ελάχιστο ύψος των οφειλών
Παράλληλα, έχει διευρυνθεί η πρόσβαση στον εξωδικαστικό μηχανισμό, καθώς το ελάχιστο ύψος οφειλών που απαιτείται για την ένταξη στη διαδικασία μειώθηκε από τις 10.000 στις 5.000 ευρώ.
Η αλλαγή αυτή, που προβλέπεται στον νόμο 5313/2026, επιτρέπει πλέον σε περισσότερους οφειλέτες με χαμηλότερα χρέη προς τράπεζες, χρηματοδοτικούς φορείς, Δημόσιο και ασφαλιστικά ταμεία να αξιοποιήσουν τον εξωδικαστικό μηχανισμό.
Πηγή: newmoney.gr
