Η Ειρήνη Βρέντζου, επικεφαλής της παράταξης των μηχανικών της ΑΜΑΚ και πρώην πρόεδρος του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος/Παράρτημα Ανατολικής Κρήτης (ΤΕΕ/ΤΑΚ), μιλά για το ειδικό χωροταξικό πλαίσιο για τον τουρισμό, το οποίο χαρακτηρίζει ως αναδιανομή γης υπέρ των ισχυρών επενδυτών και εις βάρος των μικρών ιδιοκτητών και του περιβάλλοντος.
Καλεσμένη στο Θέμα Κρήτης 103.1 και στην εκπομπή «Πίσω Σελίδες» με τον Μάριο Διονέλλη, χαρακτηρίζει το ειδικό χωροταξικό πλαίσιο για τον τουρισμό ως «αναδιανομή γης» και «ξαφνικό θάνατο περιουσιών», εξηγώντας ότι αυτό οφείλεται στην κατάργηση της εκτός σχεδίου δόμησης, των παρεκκλίσεων και των ορίων των οικισμών, με αποτέλεσμα την απώλεια αξίας για πολλά οικόπεδα.
Όπως τονίζει, το πλαίσιο αυτό ενισχύει τις μεγάλες τουριστικές μονάδες που απαιτούν ελάχιστη έκταση 16 στρεμμάτων, καθώς δεν χρηματοδοτεί τις μικρότερες επιχειρήσεις. Αυτό καταργεί έμμεσα τη μικρή επιχειρηματικότητα στα καταλύματα, ευνοώντας μόνο μεγάλους επενδυτικούς ομίλους, οι οποίοι μπορούν να χρησιμοποιήσουν Στρατηγικές Μελέτες Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΣΜΠΕ) για να παρακάμψουν τους περιορισμούς, με συνέπεια, η γη να συγκεντρώνεται στα χέρια λίγων, καταστρέφοντας τη μικρή ιδιοκτησία.
Η κ. Βρέντζου θεωρεί αυτή την επιλογή ως στρατηγική του κράτους για τουρισμό υψηλών εισοδημάτων, προωθώντας τον τουρισμό ως μονοκαλλιέργεια και επισημαίνει ότι αυτό έρχεται σε αντίθεση με το περιφερειακό χωροταξικό της Κρήτης, το οποίο δεν προβλέπει αμιγώς τουριστικές περιοχές, υπογραμμίζοντας ότι, ενώ υπάρχουν ειδικά χωροταξικά για τον τουρισμό και τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, δεν έχει εκπονηθεί ποτέ αντίστοιχο για τον πρωτογενή τομέα.
Επιπλέον χαρακτηρίζει ως «ξεδιάντροπο» το γεγονός ότι η θετική μελέτη του τουριστικού πλαισίου ισχυρίζεται ότι δεν έχει περιβαλλοντικές επιπτώσεις, αγνοώντας την τεράστια επιβάρυνση από την κατάληψη γης, την υπερκατανάλωση νερού (οι επισκέπτες καταναλώνουν πέντε φορές περισσότερο απ’ ότι οι ντόπιοι), τη διαχείριση λυμάτων και τη χρήση πόρων.
Τέλος, τονίζει ότι αν δεν υπάρξει αντίδραση «από τα κάτω», με αλλαγή της νομοθεσίας και αναθεώρηση του άρθρου 24 του Συντάγματος, η προστασία του περιβάλλοντος θα γίνει δυσκολότερη και ακριβότερη, καλώντας την κοινωνία να αντιληφθεί τις επιπτώσεις.
