Ο δικηγόρος, Σπύρος Πανταζής, μιλά για τις δίκες των φερόμενων ως διακινητών μεταναστών, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση σε πρόσφυγες από το Σουδάν, την αμφισβητούμενη ιδιότητά τους ως διακινητές, τις δυσανάλογες ποινές και την προβληματική διαδικασία αξιολόγησης της ηλικίας των ανηλίκων.
Καλεσμένος στο Θέμα Κρήτης 103.1 και στην εκπομπή «Πίσω Σελίδες» με τον Μάριο Διονέλλη, έθιξε τρία κρίσιμα ζητήματα αναφορικά με τις δίκες των διακινητών.
Πρώτον, τόνισε ότι οι Σουδανοί πρόσφυγες προέρχονται από μια χώρα με «αιματηρότατο εμφύλιο» και «γενοκτονία», όπου η «ανθρωπιστική κρίση είναι αδιανόητη». Υποστήριξε ότι, βάσει του άρθρου 31 της Σύμβασης της Γενεύης και του ελληνικού μεταναστευτικού κώδικα (50-38-23), δικαιούνται προσφυγικό καθεστώς και θα πρέπει να απαλλαγούν, καθώς το μόνο που έκαναν ήταν να επικουρήσουν την αυτομεταφορά τους για να σωθούν. Χρειάζονται ψυχολογική υποστήριξη, όχι φυλάκιση.
Δεύτερον, αμφισβήτησε την ιδιότητα του «διακινητή» για τους κατηγορούμενους, εξηγώντας ότι οι πραγματικοί διακινητές δεν μπαίνουν ποτέ σε ξύλινες βάρκες. Οι οδηγοί είναι κατά κανόνα οι πιο ευάλωτοι, εξαναγκασμένοι υπό την απειλή όπλου, υποχρεωμένοι για την οικογένειά τους, ή χωρίς οικονομική δυνατότητα., προσθέτοντας ότι πρόκειται για θύματα, όχι για τους πραγματικούς εγκληματίες ενώ χαρακτήρισε τον σχετικό νόμο «δρακόντιο», επιφέροντας τιμωρητικές ποινές έως και 120 χρόνια κάθειρξης, που στην πράξη σημαίνει 16 χρόνια φυλάκισης.
Τρίτον, ανέδειξε την αναξιοπιστία της μεθόδου ακτινογραφίας καρπού για την πιστοποίηση ηλικίας, υποστηρίζοντας ότι η μέθοδος αυτή δεν αναπτύχθηκε για δικαστική χρήση, ενώ η βιολογική ηλικία δεν ταυτίζεται πάντα με την πραγματική. Παράλληλα επικαλέστηκε την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Υποστήριξης για το Άσυλο και τη Γαλλική Ακαδημία Ιατρικής, οι οποίες θεωρούν τα αποτελέσματα αναξιόπιστα για παιδιά άνω των 15 ετών, με αποκλίσεις έως και δύο ετών.
Επιπλέον θεωρεί «τρομερό» να καταδικάζεται κάποιος με βάση ένα τόσο ανακριβές τεστ και τόνισε πως, παρόλο που οι δικοί του πελάτες αθωώθηκαν, η πλειονότητα έλαβε βαριές ποινές, και ως νομικός, ντρέπεται και οφείλει να αναδεικνύει αυτές τις παραβιάσεις δικαιωμάτων.
Κλείνοντας επισήμανε πως, παρόλο που οι δικοί του πελάτες αθωώθηκαν, η πλειονότητα έλαβε βαριές ποινές, και ως νομικός, ντρέπεται και οφείλει να αναδεικνύει αυτές τις παραβιάσεις δικαιωμάτων.
