Χθές ημέρα Πέμπτη πραγματοποιήθηκε στην Αεροπορική Βάση της Δεκέλειας , στο Τατόι η ορκωμοσία των νέων αξιωματικών της Σχολής Ικάρων, παρουσία του προέδρου της Δημόκρατίας Κώστα Τασούλα. Μια λαμπρή και πολλή οργανωμένη τελετή , ως είθισται σε αυτές τις περιπτώσεις .
Για την οικογένειά μου ,όμως, ήταν μια πολύ ξεχωριστή τελετή… Μια τελετή ,που μας γέμισε συγκίνηση και χαρά. Ο Νικόλας , η Κατερίνα και ο Νάσος χειροκροτούσαν απο μακριά βλέποντας την ” Σοφία μας ” να λαμβάνει το σπαθί της. Να προχωρά με την αεροπορική της στολή , με βήμα δυνατό και αποφασιστικό προς τον πρόεδρο της Δημοκρατίας.
Η “Σοφία μας” ήταν απο μικρή ενα συγκροτημένο και σκληρό παιδί. Είχε στόχους και τους εκτελούσε με μέθοδο , με ό,τι κι αν καταπιανόταν. ” Δεν την φοβάμαι τη Σοφία, το βάζει στο μυαλό της και το παλεύει αυτό που θέλει” μας έλεγε η μάνα της η Δήμητρα. Και παρόλες τις αγωνίες και τους φόβους , που περνούσαν πάντα αυτοι οι δύο γονείς , η Δήμητρα και ο Χρήστος , στάθηκαν δίπλα στην απόφαση του παιδιού τους ” να γίνει ιπτάμενη!”
Και έπειτα , νάσου φωτογραφίες με την “Σοφία μας” στο εκπαιδευτικό αεροπλάνο με την κάσκα , τη στολή να κάνει μανούβρες στον αέρα προκαλώντας την βαρύτητα . Πολλές φορές , την νίκησε την βαρύτητα η “Σοφία μας”!!
Η διαδρομή ενός φοιτητή – αξιωματικού , ειδικά στην Ικάρων , δεν ειναι εύκολη. Απο την πρώτη μέρα μέχρι και τέσσερα χρόνια μετά , η μάχη είναι και στην ξηρά . Όχι μόνο στον αέρα! Αλλα αυτο το γνωρίζουν καλά , μόνο οι καρδιές των Ικάρων και των οικογενειών τους , που κάθε μέρα παλεύουν με τους φόβους και δάκρυα. Σαν αποτέλεσμα; Γίνονται όλοι σκληροί “σαν ατσάλι” και αποφασισμένοι , υπηρετώντας έναν σκοπό : το καθήκον στην Πατρίδα!
Και αυτό το έζησα στο σπίτι μου με τον Χρήστο , την Δήμητρα , τον Ανδρέα και την “Σοφία μας” ..
Η “Σοφία μας” που τώρα έγινε , η Σοφία της ΕΛΛΑΔΑΣ !
Συγχαρητήρια ανθυποσμηναγέ -ιπτάμενη Σοφία Γιαννακοπούλου . Πέτα ψηλά , είμαστε υπερήφανοι !!
Μαρία Σπυριδάκη
