Συνέντευξη στην Ειρήνη Αντωνάκη
Με αφορμή την επικείμενη συναυλία-αφιέρωμα στον Μίμη Πλέσσα, που θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 30 Ιουλίου στο Κηποθέατρο «Νίκος Καζαντζάκης» στο Ηράκλειο, η Λουκίλα Καρρέρ, δημοσιογράφος, ραδιοφωνική παραγωγός, συγγραφέας, συλλέκτρια σπάνιου μουσικού υλικού και σύζυγος του αείμνηστου συνθέτη, μίλησε στο Θέμα Κρήτης για τη μουσική, τη δημοσιογραφία, τη σχέση ζωής της με τον Μίμη Πλέσσα, αλλά και για την πολύτιμη παρακαταθήκη που άφησε πίσω του ο σπουδαίος δημιουργός.
«Η αλήθεια ανοίγει πάντα δρόμους»
Η κ. Καρρέρ τόνισε ότι δεν πιστεύει πως υπάρχουν επαγγέλματα που χωρίζονται σε «ανδροκρατούμενα» ή «γυναικοκρατούμενα», καθώς αυτό που τελικά καθορίζει την πορεία ενός ανθρώπου είναι η γνώση, η αλήθεια και ο σεβασμός προς το κοινό.
«Αν έχεις την αλήθεια σου, τις γνώσεις σου και σέβεσαι τον άνθρωπο στον οποίο απευθύνεσαι, θα κερδίσεις τον χώρο σου», ανέφερε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας πως, όπως έλεγε και ο ίδιος ο Μίμης Πλέσσας, όταν κάποιος στηρίζεται στο δικό του ισχυρό DNA και στην καθαρότητά του, μπορεί να αγγίξει τις ψυχές των ανθρώπων.
Από τα οικονομικά στο ελεύθερο ραδιόφωνο
Η ίδια αποκάλυψε πως η ενασχόλησή της με τη μουσική δεν ήταν αρχικός στόχος, αλλά μια πορεία που προέκυψε μέσα από την αγάπη της για το τραγούδι. Παρότι σπούδασε Οικονομικά και ολοκλήρωσε μεταπτυχιακές σπουδές στο Λονδίνο, παράλληλα δημιούργησε μια σπουδαία συλλογή σπάνιου μουσικού υλικού.
Η συλλογή δίσκων και η αγάπη της για τη μουσική την οδήγησαν στο ελεύθερο ραδιόφωνο, όπου, όπως είπε, βρήκε τον δικό της δρόμο. «Δεν υπήρχε το “πρέπει”, αλλά το “θέλω”», σημείωσε, εξηγώντας πως μέσα από τις γνώσεις και το πάθος της κατάφερε τελικά το ραδιόφωνο να γίνει το επάγγελμά της. Παράλληλα, υπογράμμισε ότι καμία γνώση και κανένα πτυχίο δεν πηγαίνει χαμένο, φέρνοντας ως παράδειγμα τον ίδιο τον Μίμη Πλέσσα, ο οποίος σπούδασε Χημεία, αλλά ακολούθησε τελικά τη μεγάλη του αγάπη, τη μουσική.
«Μια μουσική ιδιοφυΐα χωρίς όρια»
Η κ. Καρρέρ χαρακτήρισε τον Μίμη Πλέσσα μουσική ιδιοφυΐα και έναν δημιουργό χωρίς όρια και καλούπια. Από την τζαζ της δεκαετίας του ’50 μέχρι το λαϊκό τραγούδι, τον κινηματογράφο και τα μεγάλα συμφωνικά του έργα, όπως είπε, άφησε πίσω του ένα τεράστιο και πολυδιάστατο έργο.
Αναφέρθηκε σε εμβληματικές επιτυχίες, όπως το «Βρέχει φωτιά στη στράτα μου», «Χίλιες βραδιές», «Τι σου έκανα και πίνεις», «Το Άγαλμα» και πολλά ακόμη τραγούδια, επισημαίνοντας παράλληλα ότι υπάρχουν δεκάδες λιγότερο γνωστές δημιουργίες του, οι οποίες αξίζουν να ανακαλυφθούν ξανά από το κοινό.
Η δικαίωση μέσα από τον κόσμο
Η ίδια αποκάλυψε ότι ο Μίμης Πλέσσας δεν ενδιαφερόταν ποτέ για την προβολή ή την εμπορική επιτυχία, αλλά μόνο για το ίδιο το έργο του.
«Τον ενδιέφερε η μουσική του να υπάρξει», είπε, σημειώνοντας πως για πολλά χρόνια δεν είχε αντιληφθεί το πραγματικό μέγεθος της αγάπης που του είχε ο κόσμος.
Η δικαίωση ήρθε, όπως ανέφερε, μέσα από τις προσωπικές του συναυλίες από το 1993 και μετά, όταν είδε χιλιάδες ανθρώπους να τραγουδούν τα έργα του και διαφορετικές γενιές να ενώνονται μέσα από τη μουσική του.
Μια σχέση ζωής γεμάτη αγάπη και εμπιστοσύνη
Για τη σχέση τους μίλησε με ιδιαίτερη συγκίνηση, περιγράφοντας έναν δεσμό αγάπης, συνεργασίας και βαθιάς εμπιστοσύνης.Όπως είπε, όταν ο έρωτας μετατρέπεται σε αγάπη και ουσιαστική συντροφικότητα, μπορεί να διαρκέσει για πάντα.
Αναφερόμενη στον άνθρωπο Μίμη Πλέσσα, πέρα από τον καλλιτέχνη, τόνισε πως για εκείνον «τα πάντα ήταν μουσική», χωρίς όμως αυτό να επισκιάζει τη σοφία, την παιδεία και την ανθρωπιά του. Τον περιέγραψε ως έναν άνθρωπο που μπορούσε να συζητήσει για πολλά θέματα, να στηρίξει τους γύρω του και να αντιμετωπίζει τη ζωή με αισιοδοξία και ευγνωμοσύνη. Όπως είπε χαρακτηριστικά, εκείνος της δίδαξε να βλέπει πάντοτε «το ποτήρι μισογεμάτο» και να λέει «δόξα τω Θεώ και μη χειρότερα».
«Ποιος το ξέρει»… η μελωδία της ζωής του
Αν η ζωή του Μίμη Πλέσσα ήταν μία μόνο μελωδία, η Λουκίλα Καρρέρ επέλεξε το τραγούδι «Ποιος το ξέρει», ένα έργο που, όπως εξήγησε, γεννήθηκε σχεδόν τυχαία, αλλά αγαπήθηκε βαθιά από τον κόσμο. Μέσα από αυτή την ιστορία θέλησε να αναδείξει ότι η πραγματική επιτυχία δεν έρχεται μόνο μέσα από την προβολή, αλλά από την αλήθεια, την αυθεντικότητα και την τρυφερότητα που κρύβει ένα έργο.
Η συναυλία στο Ηράκλειο
Κλείνοντας, αναφέρθηκε στη συναυλία-αφιέρωμα που θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 30 Ιουλίου στο Κηποθέατρο «Νίκος Καζαντζάκης», εκφράζοντας τη χαρά της που η μουσική του Μίμη Πλέσσα συνεχίζει να ακούγεται και να συγκινεί ανθρώπους κάθε ηλικίας.
Το αφιέρωμα παρουσιάζει η Ορχήστρα Vamos, ενώ τις διαχρονικές επιτυχίες του μεγάλου συνθέτη θα ερμηνεύσουν οι Σπύρος Κλείσσας, Σοφία Μανουσάκη και Ελένη Πέτα.
Η ίδια υπογράμμισε ότι το έργο του είναι τόσο πλούσιο, ώστε κάθε ακροατής μπορεί να βρει μέσα σε αυτό τραγούδια που θα τον αγγίξουν, είτε αγαπά την τζαζ, είτε το λαϊκό τραγούδι, είτε τη μουσική του κινηματογράφου.
«Ο Μίμης Πλέσσας άφησε τραγούδια χωρίς εποχές», ήταν το μήνυμα που κυριάρχησε στη συζήτηση, με τη μουσική του να συνεχίζει να αποτελεί μια διαχρονική γέφυρα ανάμεσα στις γενιές.
