Γράφει η Ειρήνη Αντωνάκη
Κατά την πρόσφατη επίσκεψη της Υπουργού Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού, Σοφίας Ζαχαράκη, στο Ηράκλειο, τέθηκε εκ νέου το ζήτημα της δημιουργίας δεύτερου ΚΕΔΑΣΥ, καθώς η Υπουργός ανακοίνωσε ότι υπάρχει σχεδιασμός για τη δημιουργία του, εξαιτίας του αυξημένου φόρτου εργασίας και των μεγάλων καθυστερήσεων στις αξιολογήσεις μαθητών.
Με αφορμή το συγκεκριμένο θέμα, μίλησε η πρόεδρος του Συλλόγου Η.Ρ.ΥΔ.Α., Νίκη Κόπακα, η οποία υπογράμμισε ότι η ανάγκη ίδρυσης δεύτερου ΚΕΔΑΣΥ έχει διαπιστωθεί εδώ και καιρό, ενώ, όπως ανέφερε, έχουν ήδη κατατεθεί σχετικές ερωτήσεις στη Βουλή.
Η κ. Κόπακα, εξήγησε ότι το υφιστάμενο ΚΕΔΑΣΥ Ηρακλείου καλείται να εξυπηρετήσει πολύ μεγάλο αριθμό αιτημάτων, γεγονός που οδηγεί σε σημαντικές καθυστερήσεις στις αξιολογήσεις και στην έκδοση γνωματεύσεων. Ως αποτέλεσμα, πολλές οικογένειες αναγκάζονται να περιμένουν για μεγάλο χρονικό διάστημα μέχρι να ολοκληρωθούν οι απαραίτητες διαδικασίες.
Όπως επισήμανε, τα ΚΕΔΑΣΥ δεν αφορούν μόνο παιδιά στο φάσμα του αυτισμού, αλλά και μαθητές με δυσλεξία, ΔΕΠΥ (Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας) και άλλες μαθησιακές ή αναπτυξιακές δυσκολίες. Η έγκαιρη γνωμάτευση είναι απαραίτητη, ώστε το σχολείο να προσαρμόζει τη διδασκαλία, τις εξετάσεις και τα μέτρα υποστήριξης στις ανάγκες κάθε μαθητή.
Η πρόεδρος του Η.Ρ.ΥΔ.Α. τόνισε ακόμη ότι οι καθυστερήσεις στις γνωματεύσεις επηρεάζουν άμεσα την εκπαιδευτική πορεία των παιδιών, καθώς χωρίς την απαιτούμενη αξιολόγηση δεν μπορούν να ενεργοποιηθούν υποστηρικτικές παρεμβάσεις, όπως η παράλληλη στήριξη ή η κατάλληλη εκπαιδευτική τοποθέτηση.
Η κ. Κόπακα τόνισε ότι η δημιουργία δεύτερου ΚΕΔΑΣΥ στο Ηράκλειο αναμένεται να αποσυμφορήσει το υπάρχον κέντρο, να μειώσει σημαντικά τους χρόνους αναμονής και να βελτιώσει την εξυπηρέτηση των οικογενειών, τόσο στην πόλη όσο και στην ευρύτερη περιοχή, καθώς το ΚΕΔΑΣΥ εξυπηρετεί αιτήματα από πολλές περιοχές της Κρήτης.
Τέλος, η κ. Κόπακα ανέδειξε το σοβαρό πρόβλημα της έλλειψης παιδοψυχιάτρων στο Ηράκλειο, γεγονός που δυσχεραίνει τη διαδικασία των γνωματεύσεων και των παραπομπών. Επισημάνθηκε η ανάγκη ενίσχυσης των δομών ψυχικής υγείας και εκπαιδευτικής υποστήριξης, ενώ έγινε ιδιαίτερη αναφορά στην έλλειψη δομών για άτομα στο φάσμα του αυτισμού μετά την ενηλικίωσή τους, με βασικό αίτημα τη δημιουργία χώρων αξιοπρεπούς διαβίωσης και μακροχρόνιας υποστήριξης.
