Το επόμενο τριήμερο στη Βουλή δεν θα θυμίζει κοινοβουλευτική διαδικασία αλλά πεδίο ολοκληρωτικού πολιτικού πολέμου. Οι συνεδριάσεις για τις υποκλοπές και τον ΟΠΕΚΕΠΕ έρχονται σε μια στιγμή που το πολιτικό σύστημα μυρίζει αναδιάταξη δυνάμεων και η αντιπολίτευση αισθάνεται ότι το έδαφος τρίζει κάτω από τα πόδια της λόγω των επικείμενων κινήσεων του Αλέξης Τσίπρας και της πολιτικής δυναμικής που επιχειρεί να χτίσει η Μαρία Καρυστιανού.
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, τα κόμματα της αντιπολίτευσης ανεβάζουν τους τόνους όχι μόνο απέναντι στην κυβέρνηση, αλλά και μεταξύ τους, σε μια άτυπη πλειοδοσία αντικυβερνητισμού με στόχο να μη χαθεί πολιτικός χώρος πριν αλλάξει ξανά ο χάρτης της Κεντροαριστεράς. Η υπόθεση των υποκλοπών και ο φάκελος του ΟΠΕΚΕΠΕ λειτουργούν πλέον ως όχημα συνολικής πολιτικής πίεσης προς το Μέγαρο Μαξίμου και προσωπικά προς τον Κυριάκος Μητσοτάκης.
Η κυβέρνηση από την πλευρά της επιχειρεί να μετατρέψει την κοινοβουλευτική σύγκρουση σε αφήγημα θεσμικής υπευθυνότητας απέναντι σε μια αντιπολίτευση που – όπως λέει – εργαλειοποιεί τα πάντα, από τη Δικαιοσύνη μέχρι την εθνική ασφάλεια.
Η άρνηση του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου να προσέλθει στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας δίνει ήδη στο κυβερνητικό στρατόπεδο τη δυνατότητα να επικαλεστεί τη διάκριση των εξουσιών και να εμφανιστεί ως υπερασπιστής της θεσμικής τάξης. Από την άλλη όμως, η αντιπολίτευση θα επιχειρήσει να παρουσιάσει την κυβερνητική στάση ως οργανωμένη επιχείρηση συγκάλυψης τόσο για τις υποκλοπές όσο και για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, επενδύοντας σε υψηλούς τόνους, διαρροές και σκληρή ρητορική μέσα στην Ολομέλεια.
Το πραγματικό πολιτικό υπόβαθρο της σύγκρουσης όμως είναι βαθύτερο. Δεν αφορά μόνο δικογραφίες και εξεταστικές. Αφορά το ποιος θα ηγεμονεύσει στον αντιπολιτευτικό χώρο την επόμενη μέρα και ποιος θα επιβιώσει πολιτικά αν ο Τσίπρας επιστρέψει με νέο κόμμα και δημοσκοπική δυναμική δεύτερης θέσης.
Γι’ αυτό και το κλίμα στη Βουλή αναμένεται εκρηκτικό. Γιατί πίσω από τις θεσμικές αντιπαραθέσεις κρύβεται μια πολύ πιο ωμή μάχη πολιτικής επιβίωσης.
