Η προωθούμενη θέσπιση πλαφόν στο συνολικό κόστος των καταναλωτικών δανείων επαναφέρει στο επίκεντρο τον τρόπο με τον οποίο διαμορφώνεται η τελική οφειλή των δανειοληπτών. Μέσω της μετάβασης από την επιμέρους τιμολόγηση στον έλεγχο της συνολικής επιβάρυνσης, επιχειρείται να περιοριστεί η τάση της σωρευτικής αύξησης των οφειλών, η οποία σε ορισμένες περιπτώσεις οδηγεί σε πολλαπλασιασμό του αρχικού δανεισμού.
Η συγκεκριμένη ρύθμιση συνδέεται με την ενσωμάτωση ευρωπαϊκών οδηγιών για την προστασία των καταναλωτών στην πιστωτική αγορά, όπως η οδηγία 2225/2023 για τις συμβάσεις καταναλωτικής πίστωσης και η οδηγία 2673/2023 για τις εξ αποστάσεως χρηματοοικονομικές υπηρεσίες. Οι οδηγίες αυτές επιτρέπουν στα κράτη-μέλη να θεσπίζουν ανώτατα όρια στο συνολικό κόστος δανεισμού, αφήνοντας όμως την εξειδίκευση και την εφαρμογή στην εθνική νομοθεσία.
Σύμφωνα με πληροφορίες από το Υπουργείο Ανάπτυξης, εξετάζεται η επιβολή πλαφόν που θα κυμαίνεται περίπου στο 30% έως 50% επί του αρχικού κεφαλαίου, ως ανώτατο όριο της συνολικής οφειλής.
Η ανάγκη για τέτοια ρύθμιση συνδέεται με το διαχρονικό πρόβλημα της υπερχρέωσης νοικοκυριών και επιχειρήσεων. Ιδιαίτερα στα μη εξυπηρετούμενα δάνεια, οι τόκοι υπερημερίας μπορούν να αυξήσουν σημαντικά το συνολικό χρέος, οδηγώντας σε πολλαπλάσια επιβάρυνση σε σχέση με το αρχικό ποσό.
Παρότι οι δανειακές συμβάσεις προβλέπουν δυνατότητα καταγγελίας μετά από καθυστέρηση άνω των 90 ημερών, στην πράξη η διαδικασία αυτή συχνά καθυστερούσε. Η απουσία ανώτατου ορίου στη συνολική οφειλή δεν παρείχε ισχυρό κίνητρο για έγκαιρη ενεργοποίηση των διαδικασιών, ειδικά σε περιπτώσεις όπου ο δανειολήπτης επιχειρούσε ρύθμιση ή ανασυγκρότηση της οικονομικής του κατάστασης. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα τη συνεχή διόγκωση των χρεών.
Με τη θέσπιση πλαφόν, επιδιώκεται ο περιορισμός αυτής της πρακτικής, καθώς η επίτευξη του ανώτατου ορίου ενδέχεται να λειτουργεί ως σημείο ενεργοποίησης διαδικασιών καταγγελίας της σύμβασης και μέτρων είσπραξης, όπως κατάσχεση τραπεζικών λογαριασμών, σύμφωνα με πηγές με γνώση του θέματος που επικαλείται το insider.gr.
Σε επίπεδο τραπεζικού σχεδιασμού, η ρύθμιση αυτή αναμένεται να περιορίσει τα αναμενόμενα έσοδα από τόκους στην κατηγορία των καταναλωτικών δανείων, τα οποία μέχρι σήμερα ενσωματώνονταν στις προβλέψεις των τραπεζικών ιδρυμάτων. Κατά συνέπεια, εκτιμάται ότι θα απαιτηθεί αναπροσαρμογή των σχετικών χρηματοοικονομικών μοντέλων και προβλέψεων.
Τέλος, διευκρινίζεται ότι η παρέμβαση δεν αποτελεί «κούρεμα» υφιστάμενων οφειλών, αλλά καθορίζει εκ των προτέρων ανώτατο όριο στη μελλοντική συνολική επιβάρυνση των νέων καταναλωτικών δανείων.
Πηγή: insider.gr
