Με τον πληθωρισμό να συνεχίζει να πιέζει τα νοικοκυριά, η κυβέρνηση προς το παρόν δεν προχωρά σε μια καθολική μείωση του ΦΠΑ και επιλέγει ένα διαφορετικό μοντέλο στήριξης, βασισμένο σε στοχευμένες παρεμβάσεις και οικονομικά πακέτα ενίσχυσης. Το οικονομικό επιτελείο υποστηρίζει ότι οι οριζόντιες μειώσεις φόρων δεν καταλήγουν πάντα στον τελικό καταναλωτή, καθώς ένα σημαντικό μέρος του οφέλους «χάνεται» στην αλυσίδα της αγοράς.
Αυτή η προσέγγιση εντάσσεται στη συνολική στρατηγική που παρουσιάστηκε από τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης Κωστή Χατζηδάκη στο 11ο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών. Εκεί τονίστηκε ότι η έμφαση δίνεται πλέον σε μέτρα με άμεσο και μετρήσιμο αντίκτυπο στον πολίτη, αντί για γενικευμένες φορολογικές μειώσεις.
Σύμφωνα με την κυβερνητική επιχειρηματολογία, τα τελευταία χρόνια έχουν ήδη εφαρμοστεί σημαντικές μειώσεις φόρων και εισφορών, όπως στον ΕΝΦΙΑ, στον εταιρικό φόρο, στα μερίσματα και στις ασφαλιστικές εισφορές εργαζομένων και επιχειρήσεων. Συνεπώς, η φορολογική ελάφρυνση δεν εγκαταλείπεται, αλλά υλοποιείται μέσω διαφορετικού μείγματος πολιτικής.
Κεντρικό επιχείρημα κατά της μείωσης του ΦΠΑ είναι η περιορισμένη αποτελεσματικότητά της στην τελική τιμή για τον καταναλωτή. Αντίθετα, οι άμεσες ενισχύσεις και επιδοτήσεις θεωρούνται πιο αποδοτικές, καθώς κατευθύνονται απευθείας στους δικαιούχους χωρίς ενδιάμεσες απώλειες.
Η δημοσιονομική σταθερότητα παραμένει βασικός πυλώνας της στρατηγικής. Η κυβέρνηση δίνει έμφαση στη διατήρηση πλεονασμάτων, θεωρώντας ότι αυτό δημιουργεί τον απαραίτητο χώρο για στοχευμένες παρεμβάσεις στήριξης, όταν προκύπτει ανάγκη. Με αυτόν τον τρόπο, τα διαθέσιμα κονδύλια αναδιανέμονται αφού πρώτα διασφαλιστούν τα δημόσια έσοδα.
Παράλληλα, σημαντικός παράγοντας θεωρείται η ενίσχυση της φορολογικής συμμόρφωσης και η μείωση της φοροδιαφυγής, ειδικά στο σκέλος του ΦΠΑ. Η αύξηση των εσόδων από αυτή τη διαδικασία επιτρέπει πρόσθετες παροχές χωρίς νέα φορολογικά βάρη.
Στην κριτική περί «επιδοματικής πολιτικής», η κυβέρνηση απαντά ότι τα μέτρα δεν είναι αποσπασματικά, αλλά εντάσσονται σε ευρύτερο σχεδιασμό που περιλαμβάνει μεταρρυθμίσεις στην αγορά εργασίας, αύξηση της απασχόλησης, άνοδο του κατώτατου μισθού και ενίσχυση κρίσιμων τομέων όπως η υγεία.
Απορρίπτεται επίσης η άποψη ότι οι παρεμβάσεις έχουν προεκλογικό χαρακτήρα, με το επιχείρημα ότι κάθε διαθέσιμος δημοσιονομικός πόρος επιστρέφει στην κοινωνία είτε μέσω φοροελαφρύνσεων είτε μέσω στοχευμένων ενισχύσεων, ανάλογα με τις συνθήκες της οικονομίας.
Η μείωση της ανεργίας τα τελευταία χρόνια προβάλλεται ως βασικό στοιχείο της οικονομικής βελτίωσης, ενώ χρησιμοποιείται ως ένδειξη της συνολικής κατεύθυνσης της πολιτικής.
Τέλος, στη συζήτηση για το ποιοι δείκτες αποτυπώνουν καλύτερα την οικονομική εικόνα, δίνεται έμφαση στην κατά κεφαλήν κατανάλωση ως πιο αντιπροσωπευτικό μέγεθος σε σχέση με άλλους δείκτες εισοδήματος.
Συνολικά, το μοντέλο που ακολουθείται βασίζεται σε ευελιξία: όταν υπάρχει δημοσιονομικός χώρος, ενεργοποιούνται στοχευμένες παρεμβάσεις, οι οποίες μπορούν να προσαρμόζονται ή να αποσύρονται ανάλογα με τις οικονομικές συνθήκες. Παράλληλα, η διατήρηση της δημοσιονομικής αξιοπιστίας και των πλεονασμάτων θεωρείται κρίσιμη για τη σταθερότητα της χώρας και τη δυνατότητα χρηματοδότησης των μέτρων χωρίς πρόσθετο δανεισμό.
Πηγή: newmoney.gr
