Η καθημερινή εξυπηρέτηση στις τράπεζες θα έπρεπε να είναι αυτονόητη. Ωστόσο, η πραγματικότητα συχνά διαψεύδει τις προσδοκίες των πολιτών, προκαλώντας ταλαιπωρία, καθυστερήσεις και εύλογη αγανάκτηση.
Και τις τρεις φορές άκουσα το ίδιο πράγμα: «Το ταμείο δεν λειτουργεί, ελάτε μετά τις 11:00». Δηλαδή να αφήσω τη δουλειά μου, να ξανατρέχω, να ξαναπεριμένω και να χάσω μισή μέρα για κάτι που υποτίθεται είναι αυτονόητη συναλλαγή.
Αναρωτιέμαι πραγματικά: Πώς γίνεται ένα κατάστημα δίπλα στην Εφορία, που εξυπηρετεί καθημερινά τόσο κόσμο, να μην έχει σε λειτουργία ούτε ένα ταμείο από τις 8 το πρωί; Να μην λειτουργεί τις ώρες που ο πολίτης έχει ανάγκη; Ποιος σχεδιασμός είναι αυτός που σε στέλνει… σπίτι και ξανά από την αρχή;
Και το πιο εξοργιστικό; Καμία ενημέρωση. Καμία πινακίδα. Τίποτα. Πας κανονικά το πρωί και απλά μαθαίνεις εκείνη την ώρα ότι «δεν γίνεται». Το είπα και στον διευθυντή του καταστήματος. Του ζήτησα να το μεταφέρει στη διοίκηση. Γιατί αυτό που συμβαίνει δεν είναι απλή καθυστέρηση.
Είναι καθημερινή ταλαιπωρία και καθαρή έλλειψη σεβασμού στον χρόνο του πολίτη. Και στο τέλος της ημέρας, το ερώτημα είναι απλό: οι τράπεζες υπάρχουν για να εξυπηρετούν τον πολίτη ή για να τον στέλνουν… “να ξανάρθει αργότερα”;
