Μία συγκλονιστική συνέντευξη από το σημείο της τραγωδίας παραχώρησε, ο Νίκος Πλακιάς, στο OPEN και τη Μίνα Καραμήτρο, μιλώντας για τον τρόπο που επεξεργάστηκε τις πρώτες ώρες του συμβάντος, αλλά και την απώλεια.
«Παρακαλάς το παιδί σου να μην κατάλαβε κάτι. να έχεις χάσει το παιδί, και να λες θεέ μου, σε παρακαλώ να έφυγε όπως ήταν, χωρίς να καταλάβει», είπε, και ανακάλεσε τις πρώτες ώρες μετά το δυστύχημα.
«Το πρώτο πράγμα που θυμάμαι είναι όταν πήγα σπίτι, κάθισα στον καναπέ και άνοιξα το κινητό. Ήταν ήδη δώδεκα παρά τέταρτο, είχαν αρχίσει να έρχονται τα πρώτα νέα ότι υπάρχει εκτροχιασμός τρένου».
«Εκεί πάγωσα, δεν έκανα καν το αυτονόητο, να πάρω τηλέφωνο τα παιδιά. Μετά πόλεμος, κόλαση. Ασθενοφόρο, ήμουν στο σημείο της τραγωδίας περίπου στη μία παρά πέντε. Ήδη μέσα μου πίστευα ότι χάθηκαν τα παιδιά μου.
Στο αμφιθέατρο κατέβηκε ένας γιατρός και είπε ότι υπάρχει στη ΜΕΘ ένα κορίτσι με ύψος 1,75 ξανθό, με γαλάζια μάτια. Εκεί το φαντάστηκα.
Το χειρότερο κομμάτι για εμένα, ήταν όταν περνούσα από το δωμάτιο των παιδιών. Δεν τολμούσα να γυρίσω, να κοιτάξω αυτό το δωμάτιο, δεν έμπαινα μέσα. Στο σπίτι μας υπάρχει μόνο μία φωτογραφία από τα παιδιά, στο δωμάτιό τους.
Το βιώνουμε λες και θα ξαναδούμε τα παιδιά μας. Στην αρχή το μόνο που με έτρωγε να πως αυτή την κουβέντα, ήταν αν τα παιδιά μου, κατά τη σύγκρουση ή μετά, ήταν ζωντανά, και αν αυτά τα παιδιά φώναξαν “μπαμπά” ή “μαμά”».
