Ο ιστορικός, Μενέλαος Χαραλαμπίδης, με αφορμή τις πρόσφατες φωτογραφίες των 200 εκτελεσθέντων στην Καισαριανή την 1η Μαΐου 1944, μιλά για την ανάγκη επαναξιολόγησης της ιστορικής μνήμης διευκρινίζοντας ότι οι άνθρωποι που απεικονίζονται στις πρόσφατες φωτογραφίες είναι σαφώς κομμουνιστές πολιτικοί κρατούμενοι, εκτελεσμένοι από τους Γερμανούς κατακτητές.
Καλεσμένος στο Θέμα Κρήτης 103.1 και στην εκπομπή «Πίσω Σελίδες» με τον Μάριο Διονέλλη, υπογραμμίζει ότι η εκτέλεσή τους δεν οφειλόταν στο ότι ήταν απλώς «Έλληνες πατριώτες», αλλά στο ότι ήταν κομμουνιστές, όπως δήλωναν οι ίδιες οι γερμανικές αρχές κατοχής και εξηγεί ότι τουλάχιστον 157 από τους 200 εκτελεσθέντες ήταν προπολεμικοί κομμουνιστές πολιτικοί κρατούμενοι, οι οποίοι είχαν συλληφθεί κατά τη διάρκεια της δικτατορίας του Ιωάννη Μεταξά.
Ο ίδιος τονίζει πως ένα κρίσιμο ιστορικό γεγονός είναι ότι η ελληνική κυβέρνηση, μέσω του υπουργού Δημόσιας Ασφάλειας Κωνσταντίνου Μανιαδάκη, παρέδωσε αυτούς τους κρατούμενους στους Γερμανούς κατακτητές. Έτσι, το ελληνικό κράτος παρέδωσε τον εσωτερικό πολιτικό του αντίπαλο στον ξένο στρατιωτικό κατακτητή, παρόλο που οι ίδιοι είχαν ζητήσει την απελευθέρωσή τους για να πολεμήσουν τους Γερμανούς, το καθεστώς Μεταξά, λόγω δυσπιστίας προς κομμουνιστές και βενιζελικούς, αρνήθηκε.
Όπως υποστήριξε, οι κρατούμενοι αυτοί είχαν μακρά πορεία φυλάκισης, αρχικά σε στρατόπεδα συγκέντρωσης όπως η Ακροναυπλία (επίσημα «Στρατόπεδο Συγκέντρωσης Κομμουνιστών») και αργότερα στο Χαϊδάρι, παραμένοντας αρχικά υπό ελληνική φρούρηση και εκτελέστηκαν για αδικήματα όπως η διανομή προκηρύξεων ή η συμμετοχή σε κομμουνιστικές ομιλίες, μετά από 8 χρόνια εγκλεισμού, χωρίς να έχουν πολεμήσει τους Γερμανούς.
Ο κ. Χαραλαμπίδης επισημαίνει τη σημασία της ανοιχτής συζήτησης για την ιστορία, επισημαίνοντας ότι η απόκρυψη τραυματικών γεγονότων, όπως δείχνει η πρόσφατη ισχυρή αντίδραση στις φωτογραφίες, δεν οδηγεί στην επίλυσή τους, τονίζοντας πως η μόνη οδός είναι η συζήτηση, η κατανόηση και η επιστημονική τεκμηρίωση.
Τέλος υποστηρίζει ότι οι φωτογραφίες αυτές επαναφέρουν δυναμικά στην επικαιρότητα το θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων και του κόστους της κατοχής, προσθέτοντας ότι μαζί με συναδέλφους του, εργάζεται συστηματικά για την καταγραφή των ανθρώπινων απωλειών και των καταστροφών για να ενισχύσει τη διαπραγματευτική θέση της Ελλάδας ενώ κλείνοντας υπογραμμίζει ότι πολλοί Κρητικοί συγκαταλέγονται στα θύματα, συμπεριλαμβανομένων αναπήρων του Αλβανικού Μετώπου που οργανώθηκαν στο ΕΑΜ στην Αθήνα και εκτελέστηκαν.
