H Άννα Δασκαλάκη, πρόεδρος του Παραρτήματος Κρήτης Γεωτεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας, μιλά για την επείγουσα ανάγκη αντιμετώπισης της λειψυδρίας στην Κρήτη και προτείνει άμεσες και οικονομικά αποδοτικές λύσεις, δίνοντας έμφαση στην εξοικονόμηση νερού και στην αξιοποίηση υφιστάμενων πόρων, πριν, όπως λέει, στραφούμε σε ακριβότερες και πιο μακροπρόθεσμες επιλογές.
Καλεσμένη στο Θέμα Κρήτης 103.1 και στην εκπομπή «Πίσω Σελίδες» με τον Μάριο Διονέλλη, εξέφρασε την ανησυχία του Επιμελητηρίου για το ζωτικό θέμα της λειψυδρίας στην Κρήτη και τόνισε την επείγουσα ανάγκη για άμεση δράση, καθώς το νησί αντιμετωπίζει την τέταρτη συνεχόμενη χρονιά με χαμηλές βροχοπτώσεις και δεν υπάρχει χρόνος για χάσιμο.
Το Επιμελητήριο προτείνει συγκεκριμένα, άμεσα μέτρα, βάζοντας ως πρώτη προτεραιότητα την εξοικονόμηση νερού, λόγω των σημαντικών απωλειών στα δίκτυα. Άλλες βασικές προτάσεις περιλαμβάνουν: νέες γεωτρήσεις σε ανεξερεύνητες περιοχές, οι οποίες μπορούν να γίνουν με χαμηλό κόστος και σε σύντομο χρόνο, προσφέροντας άμεσα αποτελέσματα πριν το καλοκαίρι, καθώς οι γεωλόγοι γνωρίζουν τις κατάλληλες θέσεις καθώς και άμεση αντικατάσταση παλαιών αγωγών, όπως αυτών των Μαλίων και της Τυλίσου, οι οποίοι παρουσιάζουν απώλειες άνω του 50%.
Παράλληλα θεωρεί σημαντικό, τόσο την επιτάχυνση των επισκευών των δικτύων στην πόλη του Ηρακλείου για τη διάσωση του υφιστάμενου νερού, όσο και τη θέσπιση νομικού πλαισίου που να απαγορεύει το πότισμα γκαζόν ή το γέμισμα πισινών με πόσιμο νερό, καθιστώντας το επιβεβλημένο και όχι στην καλή διάθεση ιδιωτών ή ξενοδόχων.
Σχετικά με την αφαλάτωση, η κ. Δασκαλάκη υπογράμμισε ότι πρέπει να αποτελεί την τελευταία λύση, μετά την πλήρη αξιοποίηση των γλυκών και υφάλμυρων νερών και επεσήμανε το υπέρογκο κόστος της (1,5-2 ευρώ ανά κυβικό μέτρο για αλμυρό νερό, έναντι 10-20 λεπτών για γεωτρήσεις), καθώς και τις διαφορές στα υδρολογικά δεδομένα της Κρήτης σε σχέση με περιοχές όπως οι Κυκλάδες, όπου εφαρμόζεται.
Τέλος, εξέφρασε την απογοήτευση του Επιμελητηρίου για το γεγονός ότι οι επιστήμονες δεν είναι οι πρώτοι συνομιλητές στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων, οι οποίες συχνά λαμβάνονται από την πολιτική ηγεσία χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι επιστημονικές τους γνώμες.
